Για την 3η Σεπτεμβρίου διαβάστε εδώ: http://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/9597

Αντιβασιλεία και ελληνικά πολιτικά κόμματα
Ευθύς εξαρχής [η Αντιβασιλεία] απέβλεψε στη συνένωση όλων των κομμάτων κάτω από την αιγίδα του στέμματος καθώς και στη διασφάλιση της ανεξαρτησίας της χώρας από την ξένη επέμβαση. Θεωρητικά τουλάχιστον, γιατί η Αντιβασιλεία είτε ως συλλογικό σώμα στην πρώτη περίοδο είτε αργότερα, όταν ο Άρμανσμπεργκ την ασκούσε ως μοναδικός σχεδόν φορέας της, δεν απέφυγε την εμπλοκή τόσο με τις ξένες Δυνάμεις όσο και με τα ελληνικά πολιτικά κόμματα. [...] Οπωσδήποτε, οι επιδιώξεις αυτές της Αντιβασιλείας ήταν, εκ προοιμίου, ανέφικτες. Η πρώτη, γιατί είχε ως προϋπόθεση την ισοπέδωση των πολιτικών παρατάξεων και την εξουδετέρωση της ισχύος των κομμάτων, πράγμα στο οποίο αντιδρούσαν όλα τα κόμματα. Οι διασυνδέσεις εξάλλου που είχαν δημιουργηθεί ανάμεσα στα τελευταία και στους εκπροσώπους των ξένων Δυνάμεων έκαναν επίσης αδύνατη τη δεύτερη, επειδή οι Δυνάμεις είχαν κάθε συμφέρον να ενθαρρύνουν τα κόμματα στην αντίστασή τους εναντίον της εξουσίας και στις πιέσεις που ασκούσαν αυτά εκ των κάτω ώστε να μπορούν εκείνες, επεμβαίνοντας εκ των υστέρων και πιέζοντας εκ των άνω, να επιτυγχάνουν τους στόχους τους. [... ]

Οι υπολογισμοί της Αντιβασιλείας, σύμφωνα με τους οποίους η με κάθε τρόπο παρεμπόδιση των κομμάτων να συμμετέχουν στην πολιτική ζωή της χώρας θα τα ανάγκαζε τελικά σε υποταγή, αποδείχθηκαν σφαλεροί.

Ι.Α. Πετρόπουλος & Αικ. Κουμαριανού, Η θεμελίωση του ελληνικού κράτους 1833-1843,
Παπαζήσης, Αθήνα 1982, σ. 115-116.

Το πρώτο διάγγελμα του Όθωνα προς τους Έλληνες: http://www.ime.gr/chronos/12/gr/1833_1897/index.html

Ένα ντοκιμαντέρ για τον Καποδίστρια:

Η ενότητα 17 σε βιντεοπαρουσίαση

Διαβάστε για τη Γ΄ και Δ' Εθνοσυνέλευση εδώ: http://www.ime.gr/chronos/12/gr/1821_1833/politiki/09.html

Διαβάστε για το Ορφανοτροφείο της Αίγινας εδώ: https://www.aegina.com.gr/new-history/orfanotrofeio/

Για την πολιτική του Καποδίστρια διαβάστε εδώ: http://www.ime.gr/chronos/12/gr/1821_1833/politiki/10.html

Διαβάστε για την αντιπολίτευση στον Καποδίστρια εδώ: http://www.ime.gr/chronos/12/gr/1821_1833/politiki/12.html

Οι επιλογές του Καποδίστρια και η σύγκρουσή του με την αντιπολίτευση
Η πορεία που ακολούθησε το ελληνικό κράτος μετά το 1831 φαίνεται να μην αναιρεί ορισμένες βασικές θέσεις της καποδιστριακής πολιτικής.

Ωστόσο, θα ήταν τολμηρό, βασιζόμενοι στη διαπίστωση αυτή, να γενικεύσουμε και να δεχθούμε αβασάνιστα ότι η ελληνική κοινωνία των χρόνων 1828-1831 δεν άντεχε παρά μόνο τις καποδιστριακές επιλογές. [...] Φαίνεται ότι δύσκολα θα μπορούσε να επιχειρηθεί η οργάνωση της χώρας, στην κατάσταση που τη βρήκε ο Καποδίστριας, χωρίς την προσφυγή σε κάποια μορφή αυταρχικότητας. Η αυταρχικότητα αυτή, αναγκαία ίσως για να επιβληθεί η κεντρική εξουσία και να παταχθούν οι φυγόκεντρες τάσεις των ηγετικών ομάδων, δεν προϋπέθετε υποχρεωτικά ιδεολογικό καταναγκασμό και αστυνόμευση. Η επιμονή του Καποδίστρια να διέλθει η χώρα από ορισμένα, αυστηρά ελεγχόμενα, στάδια εξέλιξης στένεψε από την αρχή τα περιθώρια ενός διαλόγου με όσους είχαν να προτείνουν άλλες επιλογές· σε λίγο ήλθε η απαγόρευση κάθε αντίθετης γνώμης, η δίωξη. [...]

Παρά τη συντηρητική, όμως, ιδεολογία του Καποδίστρια και την αυταρχικότητα του καθεστώτος του, το πρόγραμμά του είχε σαφή στοιχεία πολιτικού εκσυγχρονισμού. Όσοι από τα μη παραδοσιακά στοιχεία τον αντιπολιτεύτηκαν, δεν μπόρεσαν να δουν τη διάσταση αυτή της καποδιστριακής πολιτικής.

Χρ. Λούκος, «Κυβερνήτης Καποδίστριας, πολιτικό έργο, συναίνεση και αντιδράσεις»,