Την εποχή της Αναγέννησης η τέχνη γνώρισε μία αναπάντεχη ανάπτυξη. Πλέον οι πίνακες, όπως και τα κτίρια, δημιουργούνται με εντελώς διαφορετικές τεχνικές. Τίποτα δεν γίνεται αυθαίρετα! Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της Αναγεννησιακής τέχνης ήταν η ανανέωση των θεμάτων και της αισθητικής στην Ευρώπη. Η τέχνη αυτή έχει επηρεάσει βαθιά τον ανθρώπινο πολιτισμό και συνεχίζει να εντυπωσιάζει μέχρι και σήμερα.

Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ ήταν Ολλανδός ζωγράφος. Εν ζωή, το έργο του δεν σημείωσε επιτυχία ούτε ο ίδιος αναγνωρίστηκε ως σημαντικός καλλιτέχνης. Ωστόσο, μετά το θάνατό του, η φήμη του εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα και σήμερα αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους όλων των εποχών
Διαφορά εργα τέχνης του
Πορτρέτο του Μπάρμπα Τανγκί, 1887, Παρίσι, Μουσείο Ροντέν
Υπνοδωμάτιο στην Αρλ, 1888, Άμστερνταμ, Μουσείο Βαν Γκογκ

Ο γιατρός Πωλ Γκασέ, 1890,

Εξώστης καφενείου τη νύχτα, 1888
Η Αρλεζιάνα : η Madame Ginoux με βιβλία
Υφαντής σε ανοιχτό παράθυρο, 1884

Από τη Γλυκερία Κωνσταντινίδου

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΟΝΤΕΡΝΑΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
Η επιμονή της μνήμης (1931- 24x31cm) του Σαλβαντόρ Νταλί στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης

Ο Νταλί ακολουθεί τα χαρακτηριστικά της μοντέρνας ζωγραφικής. Δεν ασχολείται με το τι απεικονίζει αλλά με το πώς το απεικονίζει. Παραμορφώνει και διασπά τη μορφή.

ΚΑΡΑΖΑΦΕΙΡΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
Η Νυχτερινή Περίπολος (1642 – 365 X 438cm) του Ρέμπραντ στο Βασιλικό Μουσείο του Άμστερνταμ

Πρόκειται για μια ομαδική προσωπογραφία. Το θέμα αυτού του έργου έχει πολύ συζητηθεί. Πάντως είτε πρόκειται για περίπολο είτε για στρατιωτική παρέλαση, το θέαμα είναι υποβλητικό. Τόσο στη θεματολογία (προσωπογραφία , ιστορία) όσο και στη μορφή (πιστή αναπαράσταση , τρείς διαστάσεις , μέτρο – αρμονία) πληρεί τα κριτήρια της παραδοσιακής ζωγραφικής.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Η ελληνική παραδοσιακή μουσική ή αλλιώς «δημοτική μουσική» όπως συνηθίζεται να λέγεται, περιλαμβάνει όλα τα τραγούδια, σκοπούς και ρυθμούς των ελλαδικών περιοχών (πλην των νεότερων αστικών). Πρόκειται για συνθέσεις που στην πλειοψηφία τους είναι άγνωστοι οι δημιουργοί τους, έχουν ζωή περισσότερο από έναν αιώνα ενώ οι ρίζες τους ανάγονται στην βυζαντινή περίοδο και την αρχαιότητα. Πρόκειται για πολλά είδη που συχνά χαρακτηρίζονται από την περιοχή στην οποία παίζονται ή από την οποία κατάγονται (νησιώτικα, ηπειρώτικα, ποντιακά).
Στην παραδοσιακή μουσική υπάρχουν διάφορα μουσικά όργανα όπως τα πνευστά, τα έγχορδα, τα κρουστά.
Στο βίντεο ακούμε το γνωστό "Μήλο μου κόκκινο", χαρακτηριστικό άκουσμα της παραδοσιακής Μακεδονικής μουσικής.

Ο Ιμπρεσιονισμός είναι καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Αν και αρχικά καλλιεργήθηκε στο χώρο της ζωγραφικής, επηρέασε τόσο τη λογοτεχνία όσο και τη μουσική. Ο όρος Ιμπρεσιονισμός (Impressionism) πιθανόν προήλθε από το έργο του Κλωντ Μονέ Impression, Sunrise. Κύριο χαρακτηριστικό του ιμπρεσιονισμού στη ζωγραφική είναι τα ζωντανά χρώματα, οι συνθέσεις σε εξωτερικούς χώρους, συχνά υπό ασυνήθιστες οπτικές γωνίες και η έμφαση στην αναπαράσταση του φωτός. Οι ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι θέλησαν να αποτυπώσουν την άμεση εντύπωση (impression) που προκαλεί ένα αντικείμενο ή μια καθημερινή εικόνα.

Ο Ιμπρεσιονισμός αναπτύχθηκε στη Γαλλία και ειδικότερα στην περίοδο της αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα Γ’, σε μια εποχή που η Ακαδημία Καλών Τεχνών καθόριζε με τρόπο απόλυτο τα όρια της τέχνης. Συγκεκριμένα η Ακαδημία υπαγόρευε όχι μόνο τη θεματολογία (στη ζωγραφική κυρίως ιστορικά, θρησκευτικά θέματα και πορτραίτα) αλλά και τις τεχνικές που όφειλαν να ακολουθούν οι ζωγράφοι της εποχής (συντηρητικά χρώματα, αφανείς πινελιές), με απώτερο στόχο με την προσθήκη και άλλων ζωγράφων όπως την απομόνωση του θέματος από την ιδιαίτερη προσωπικότητα και ιδιοσυγκρασία του δημιουργού. Ο Ιμπρεσιονισμός θεωρείται πως ξεκίνησε ουσιαστικά από τρεις μαθητές του ζωγράφου Μαρκ Γκλαιρ (Mark Gleyre), τους Κλωντ Μονέ, Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ και Άλφρεντ Σίσλευ, οι οποίοι συνδέονταν μεταξύ τους φιλικά. Η μικρή αυτή αρχική ομάδα, επεκτάθηκε σταδιακά με τον Εντουάρ Μανέ και τον Έντγκαρ Ντεγκά. Ο Πωλ Σεζάν είχε επίσης επιδράσεις από τους ιμπρεσιονιστές και αργότερα ο ίδιος αποτέλεσε τον κορυφαίο ίσως εκπρόσωπο της αποκαλούμενης και μετα-ιμπρεσσιονιστικής περιόδου.

Γκράφιτι είναι η αναγραφή κειμένου όπως, συνθημάτων ή η ζωγραφική σε επιφάνειες που συνήθως βρίσκονται σε δημόσιους χώρους (για παράδειγμα σε τοίχους). Πρωτοεμφανίστηκε την ίδια περίοδο και στα ίδια μέρη που αναπτύχθηκε το κίνημα του Χιπ χοπ, από τον ίδιο καταπιεσμένο κόσμο. Γι' αυτό πολλοί θεωρούν ότι αποτελεί μέρος της κουλτούρας Χιπ χοπ.
Το γκράφιτι διχάζει μεγάλη μερίδα κόσμου, αφού για κάποιους είναι βανδαλισμός (δημόσια κτίρια, τρένα κλπ) ενώ για πολλούς είναι μια μορφή σύγχρονης τέχνης.

Η περίοδος 1971-1974 αναφέρεται ως μία "πρωτοποριακή εποχή", κατά την οποία τα γκράφιτι υποβλήθηκαν σε ένα κύμα στις μορφές και τη δημοτικότητα. Σύντομα μετά από τη μετανάστευση στη Νέα Υόρκη, το Μπρονξ (Μανχάτταν) παρήγαγε έναν από τους πρώτους καλλιτέχνες γκράφιτι τον TAKI 183, ένας ελληνοαμερικάνος από την Ουάσινγκτον που χρησιμοποίησε ένα μίγμα του ονόματός του dimitris, TAKI, και τον αριθμό της οδού του, 183rd ως tag, για να κερδίσει την προσοχή των μέσων στη Νέα Υόρκη.
Στην Ελλάδα η τέχνη του γκράφιτι εισήχθη μαζί με την χιπ -χοπ κουλτούρα τη δεκαετία του 1980. Από τα πρώτα δείγματα στην Αθήνα θεωρούνται οι τοιχογραφίες του crew FSP στο Μαρούσι και του Paladin στον Κολωνό. Τα πρώτα graffiti είχαν κυρίως θέμα την «Ειρήνη» και τα υλικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία τους δεν ήταν σπρέι αλλά πινέλα και μπογιές. Αναφορά στα σύγχρονα γκράφιτι της Αθήνας έχει κάνει μερίδα του ξένου τύπου όπως οι Guardian και New York Times.

Μερικά από τα είδη γκράφιτι που παρουσιάζονται σήμερα είναι:
Σε εξωτερικούς τοίχους (συνήθως σε τοίχους στους δρόμους, σε τοίχους κτηρίων και κάτω από γέφυρες/τούνελ). Όταν γίνονται σε ένα προσωπικό χώρο που το βλέπουν ελάχιστοι, δεν θεωρείται γκραφίτι.
Συνθήματα
Ζωγραφική (φαινόμενο προερχόμενο από την Αμερική – ΗΠΑ)
Διαμαρτυρία (για παράδειγμα στην Βόρεια Ιρλανδία, με τα murals που απαθανατίζουν νεκρούς και θέματα από τις συγκρούσεις με τους Βρετανούς)
Σε εσωτερικούς τοίχους και επιφάνειες (συνήθως μικρού μεγέθους), π.χ. τουαλέτες, σκοπιές, θρανία
Αυτοσχέδια ποιήματα

ΚΥΒΙΣΜΟΣ
Ο Κυβισμός (Cubism) ήταν ένα από τα πρώτα πραγματικά μοντέρνα κινήματα που αναδύθηκαν στην τέχνη. Εξελίχθηκε κατά την περίοδο μιας ηρωικής και ταχείας καινοτομίας μεταξύ των Pablo Picasso (Πάμπλο Πικάσο) και Georges Braque (Ζωρζ Μπρακ). Το κίνημα έχει περιγραφεί , έχοντας δύο στάδια: τον "Αναλυτικό" Κυβισμό (Analytic Cubism), στον οποίο οι μορφές φαίνεται να αναλύονται και να κατακερματίζονται, και το "Συνθετικό" Κυβισμό (Synthetic Cubism), στον οποίο εφημερίδες και άλλα ξένα υλικά, όπως ο καπλαμάς, εφαρμόζονται στην επιφάνεια του καμβά (κολάζ - collage) ως "συνθετικά" σημάδια για τα αντικείμενα που απεικονίζονται.Ακόμα, άνοιξε το δρόμο για τη γεωμετρική αφηρημένη τέχνη, δίνοντας μια εντελώς νέα έμφαση στην ενότητα μεταξύ της σκηνής, που απεικονίζεται σε μια εικόνα, και της επιφάνειας του καμβά. Το ύφος αναπτύχθηκε σημαντικά από Fernand Léger (Φερνάν Λεζέ) και τον Juan Gris (Χουάν Γκρις), αλλά προσέλκυσε ένα πλήθος οπαδών, τόσο στο Παρίσι όσο και στο εξωτερικό, και θα συνέχιζε για να επηρεάσει τους Αφηρημένους Εξπρεσιονιστές, ιδιαίτερα τον Willem de Kooning (Βίλεμ ντε Κούνινγκ).

Perceptual Art - Η τέχνη της οπτικής αντίληψης

Πρόκειται για ένα μοντέρνο καλλιτεχνικό κίνημα που αναπαριστά με ρεαλιστικό τρόπο ανθρώπινες μορφές, πρόσωπα ή οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο της καθημερινότητας, χρησιμοποιώντας κομμάτια από διάφορα υλικά. Η ιδιαιτερότητα της τέχνης αυτής είναι το γεγονός ότι οι μορφές που σχηματίζονται γίνονται αντιληπτές μόνο από μία συγκεκριμένη οπτική γωνία. Αν σταθούμε σε μια οποιαδήποτε οπτική γωνία, το μόνο που θα αντικρίσουμε είναι ένας χαμός από διασκορπισμένα υλικά. Ο Μίχαελ Μέρφι (Michael Murphy) είναι πρωτοπόρος της perceptual art.