Μάθημα : ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ: ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΕΛΕΝΗ

[τα χορικά γενικά είναι εμβόλιμα]
«Μέσα στην πολλαπλότητα των χορικών του Ευριπίδη μπορούμε να διακρίνουμε και το νήμα μιας εξέλιξης, που, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη (Ποιητ. 18,1456 α 29), άρχισε με τον Αγάθωνα: το χορικό γίνεται μια παρένθεση, είναι εμβόλιμον, ένα στοιχείο που, φυσικά, προετοιμάζει τον Xορό της Νέας Κωμωδίας. Στον Ευριπίδη ξεχωρίζουν ορισμένες λυρικές αφηγήσεις, που, χωρίς βέβαια να είναι ολότελα άσχετες με τα δραματικά συμφραζόμενα, πάντως στέκουν κάπως αυτοτελείς μέσα στο δράμα, έτσι που ο Κranz, συσχετίζοντάς τες με την ποίηση του Βακχυλίδη, μίλησε για “διθυραμβικά στάσιμα”. […] παραδείγματα είναι […] Ελένη 1301»

(Lesky 1989: 400).