Μάθημα : Το Σχολείο ως Κοινότητα που Νοιάζεται: Ζούμε Μαζί και Στηρίζουμε ο Ένας τον Άλλον 💗

Αρχικά, ο μπαμπάς μου με χαρακτήρισε "δημιουργική", διότι όπως υποστήριξε κι ο ίδιος ασχολούμαι με διάφορες τέχνες κατά καιρούς. Συγκεκριμένα ανέφερε τη ζωγραφική, τις χειροτεχνίες, την ποίηση και την μουσική.
Έπειτα, ο αδελφός μου είπε κάτι που δεν περίμενα να ακούσω από αυτόν και με εντυπωσίασε : ότι είμαι υπεύθυνη. Το αιτιολόγησε λέγοντας πως δεν "φορτώνω" τις δικές μου υποχρεώσεις σ' άλλους. Σκέφτηκα πως ίσως έχει να κάνει με την εικόνα της επιμελούς μαθήτριάς - που έχει σχηματίσει κυρίως απ' τα προηγούμενα χρόνια - και πράγματι με επιβεβαίωσε. Πρόσθεσε μάλιστα πως και με τις δουλειές του σπιτιού που μου αναλογούν είμαι τυπική και τις κάνω χωρίς γκρίνια.
Τέλος, μια φίλη μου θεώρησε πως η αυτοπεποίθηση είναι κάτι που θα μπορούσε να με περιγράψει, επειδή λέει ότι δεν με ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων, το γνωστό "τι θα πει ο κόσμος" , προκειμένου να κάνω κάτι που με ευχαριστεί. Σαν παράδειγμα έφερε το ντύσιμο.