Επανάληψη παραγοντοποίησης τριωνύμου
Α. Ελλιπής μορφή αx2 + βx (γ = 0)
Παραγοντοποιείται με κοινό παράγοντα (τουλάχιστον) το x:
αx2 + βx = x(αx + β)
Παράδειγμα 1: 2x2 + 5x = x(2x + 5)
Παράδειγμα 2: 2x2 + 6x = 2x(x + 3)
------------------------
Β. Ελλιπής μορφή αx2 + γ (β = 0)
Παραγοντοποιείται (ως διαφορά τετραγώνων) όταν α και γ είναι ετερόσημοι:
Παράδειγμα 1: 2x2 - 18 = 2(x2 - 9) = 2(x + 3)(x – 3)
Παράδειγμα 2: 2x2 + 18 = 2 (x2 + 9) και δεν παραγοντοποιείται άλλο!
------------------------
Γ. Πλήρης μορφή αx2 + βx + γ
Προτείνεται πρώτα (πριν καταφύγουμε στη διακρίνουσα) να ελέγχουμε αν εφαρμόζονται οι παρακάτω πιο γρήγοροι τρόποι:
Γ1. Αν το τριώνυμο είναι «τέλειο τετράγωνο», τότε παραγοντοποιείται με τις ταυτότητες:
x2 + 2xy + y2 = (x + y)2 ή x2 - 2xy + y2 = (x - y)2
Παράδειγμα 1: x2 + 6x + 9 = (x + 3)2
Παράδειγμα 2: 4x2 – 4x + 1 = (2x - 1)2
Παράδειγμα 3: -8x2 + 24x - 18 = -2(4x2 - 12x + 9) = -2(2x - 3)2.
------------------------
Γ2. Αν το τριώνυμο έχει α = 1 (ή αν βγαίνει το α κοινός παράγοντας), τότε πολύ συχνά παραγοντοποιείται με την ταυτότητα:
x2 + (κ+λ)x + κλ = (x + κ)(x + λ)
Παράδειγμα 1: x2 + 6x + 5
Σκέψη:
... α = 1.
... Ψάχνω δύο αριθμούς κ & λ ώστε κ + λ = 6 και κλ = 5.
... Από το γινόμενο και το άθροισμα καταλαβαίνω ότι είναι ομόσημοι και θετικοί.
... Μαντεύω ότι είναι το 1 και το 5.
Άρα x2 + 6x + 5 = (x + 1)(x +5)
Παράδειγμα 2: -2x2 - 2x + 24
Σκέψη:
... α = -2, αλλά βγαίνει κοινός παράγοντας, άρα:
-2x2 - 2x + 24 = -2(x2 + x - 12).
... Ψάχνω δύο αριθμούς κ & λ ώστε κ + λ = 1 και κλ = - 12.
... Από το γινόμενο και το άθροισμα καταλαβαίνω ότι είναι ετερόσημοι και ο θετικός είναι μεγαλύτερος (ως προς την απόλυτη τιμή) κατά μία μονάδα.
... Μαντεύω ότι είναι το 4 και το -3.
Άρα -2x2 - 2x + 24 = -2(x2 + x - 12) = -2(x + 4)(x – 3)
------------------------
Γ3. Αν στο τριώνυμο ισχύει α + γ = ±β, τότε «σπάμε» το μεσαίο όρο
βx = ± (αx + γx):
αx2 + βx + γ = αx2 ± (α+γ)x + γ = αx2 ±αx ±γx + γ =… ομαδοποίηση ...
… = (x ± 1)(αx ±γ)
Παράδειγμα 1: 2x2 + 5x - 7
Σκέψη:
... α + γ = 2 + (-7) = - 5 = - β.
... βx = - αx - γx
Άρα 2x2 + 5x – 7 = 2x2 – 2x + 7x – 7 = 2x(x – 1) + 7(x – 1) = (x – 1)(2x + 7)
Παράδειγμα 2: 37x2 – 8x – 45
Σκέψη:
... α + γ = 37 + (-45) = - 8 = β.
... βx = αx + γx
Άρα 37x2 – 8x – 45 = 37x2 + 37x – 45x – 45 = 37x(x + 1) - 45(x + 1) = (x + 1)(37x - 45)
------------------------
Γ4. Αν στο πλήρες τριώνυμο δεν εφαρμόζεται τίποτα από τα παραπάνω τότε υπολογίζουμε τη διακρίνουσα: Δ = β2 - 4αγ
Αν Δ > 0, τότε το τριώνυμο έχει δύο άνισες πραγματικές ρίζες x1,2 = και παραγοντοποιείται σύμφωνα με τον τύπο:
αx2 + βx + γ = α(x – x1)(x – x2)
Παράδειγμα 1: 2x2 - 5x - 3
Σκέψη (έλεγχος γρήγορων τρόπων):
… δεν είναι «τέλειο τετράγωνο»,
… δεν έχει α = 1, ούτε βγαίνει το 2 κοινός παράγοντας,
… α + γ = 2 - 3 = -1, διαφορετικό του ± 5.
Άρα βρίσκουμε τις ρίζες με διακρίνουσα: Δ = β2 - 4αγ = (-5)2 - 4·2·(-3) = 25 + 24 = 49
και x1,2 =\( \frac{-(-5)\pm\sqrt{49}}{2\cdot2}=\frac{5\pm7}4\) άρα x1 =\( \frac{12}4=3\) και x2 =\( -\frac24=-\frac12\;\) , άρα
2x2 - 5x - 3 =\( 2\cdot\left(x-3\right)\cdot\left[x-\left(-\frac12\right)\right]=2\left(x-3\right)\left(x+\frac12\right)=(x-3)(2x+1)\)
Αν Δ = 0, το τριώνυμο είναι τέλειο τετράγωνο και παραγοντοποιείται με γρήγορο τρόπο (ίσως χρειάζεται να βγάλουμε πρώτα κάποιον κοινό παράγοντα). Φυσικά γίνεται να παραγοντοποιηθεί και μέσω διακρίνουσας. Η διπλή ρίζα είναι:
x1= x2 =\( \frac{-\beta\pm\sqrt0}{2\alpha}=\frac{-\beta}{2\alpha}\)
και παραγοντοποιείται σύμφωνα με τον τύπο:
αx2 + βx + γ = α(x – x1)2
Αν Δ < 0, το τριώνυμο δεν έχει ρίζες, ούτε παραγοντοποιείται στο R
Επιμέλεια: Εξαφτόπουλος Ανέστης, 2ο ΓΕΛ Ξάνθης 2018-19
Κατεβάστε την παραπάνω θεωρία και παραδείγματα σε μορφή pdf από τον ακόλουθο σύνδεσμο: