Μάθημα : Μουσική ΄Γ Γυμνασίου

Οι μουσικές των αρχαίων πολιτισμών.

Ελληνικός πολιτισμός (‘β μερος).

Η μουσική κατέχει σημαντική θέση στην καθημερινή ζωή των αρχαίων ελλήνων τόσο για τη διασκέδαση τους αλλα και την πνευματική τους καλλιέργεια. Γι αυτό το λόγο οι αρχαίοι Έλληνες συνέδεσαν τη μουσική με τα μαθηματικά αλλα και την αρχιτεκτονική. Ένας μελετητής μάλιστα επεσήμανε ότι οι κίονες στους ναούς τοποθετούνταν με βάση την θεωρία των μουσικών κλιμάκων ,που είχε αναπτυχθεί από τον Πυθαγόρα ,ο οποίος θεωρούσε πως η μουσική εκφράζει την αρμονία του κόσμου.

 Με τη σημασία της μουσικής ασχολήθηκαν και οι μεγάλοι Έλληνες φιλόσοφοι ,Πλάτωνας και Αριστοτέλης ,όταν αναρωτήθηκαν για το ποιά είναι η ιδανική παιδεία που μπορεί να λάβει ένας άνθρωπος. Συγκεκριμένα πίστευαν πως ενώ ο αθλητισμός δημιουργεί και διατηρεί τη φυσική υγεία, η μουσική προσφέρει την καλύτερη αγωγή για το πνεύμα.

Πέρα από τους φιλοσόφους και τους επιστήμονες της εποχής ,και οι απλοί πολίτες είχαν την αντίληψη του οτι η μουσική παίζει σημαντικό ρόλο για τον άνθρωπο. Στην Αθήνα την εποχή του Πλάτωνα η εκμάθηση ενός οργάνου η το μάθημα φωνητικής σε χορωδιακές ομάδες ,ήταν μια συνηθισμένη ασχολία της εποχής. Στη Σπάρτη πίστευαν ότι η μουσική εκπαίδευση μπορούσε να βοηθήσει τους πολίτες στο να κατανοούν και να υπακούουν καλύτερα στους νόμους.

Η μουσική δε θα μπορούσε να λείψει και από το θέατρο μιας και αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι στις αρχαίες τραγωδίες ( Σοφοκλής, Ευριπίδης κτλ), όπου υπήρχε μια ομάδα ηθοποιών που κατα τη διάρκεια του έργου τραγουδούσε και  χόρευε ,γνωστή ώς “χορός”. Πολλές φορές και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές πέρναγαν από την ξερή ομιλία στο τραγούδι, ενώ συχνά αυλιστές έπαιζαν μελωδίες για να δώσουν έμφαση σε μια κατάσταση στο έργο. Πάνω σε αυτήν την ιδέα ,του συνδυασμού της μουσικής του τραγουδιού και του θεάτρου βασίστηκαν και οι Ιταλοί του 15ού αιώνα. Εξερευνώντας τα αρχαία ελληνικά ιδανικά στις τέχνες και τα γράμματα ,πέρασαν στην εποχή της Αναγέννησης, μέσα από την οποία γεννήθηκε και η όπερα που θα μελετήσουμε αργότερα.

Καθώς ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός παρήκμαζε ,η μουσική και τα μέχρι τότε ιδεώδη που είχαν υιοθετηθεί από τις πόλεις κράτη άρχισαν να εγκαταλείπονται για πιό απλά και εύπεπτα ακούσματα, μονο για τη διασκέδαση του όχλου κάτι που συνεχίστηκε μέχρι η Ελλάδα να είναι απλά μια ρωμαϊκή επαρχία.

 Η λαμπρότητα και τα επιτεύγματα του Ελληνικού πολιτισμού πέρασαν στην ιστορία σαν παράδειγμα προς μίμηση της πνευματικής καλλιέργειας του ανθρώπου. Ενέπνευσαν καλλιτέχνες όλων των ειδών που με τα έργα τους εκφράζουν το θαυμασμό για την ομορφιά και την πνευματική εξύψωση, που τόσο σημαντική θεωρούνταν από τους Έλληνες του παρελθόντος.

Η ιστορία του αρχαίου ελληνικού θεάτρου σαν κτήριο