Μάθημα : ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΔΟΜΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ

Κάθε δομικό υλικό χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες ιδιότητες. Οι ιδιότητες αυτές συνδέονται με την καταλληλότητα του υλικού για ένα συγκεκριμένο έργο και προσδιορίζουν αριθμητικά την συμπεριφορά του στις εξωτερικές επιδράσεις.
Οι ιδιότητες γενικά χωρίζονται σε 3 κατηγορίες:
1. Φυσικές
2. Μηχανικές
3. Τεχνικές ή τεχνολογικές ιδιότητες
Απ’ αυτές οι φυσικές και μηχανικές ιδιότητες έχουν ιδιαίτερη σημασία για τον μηχανικό, γιατί είναι καθοριστικές για την ποιότητα, την ασφάλεια και τη διάρκεια των τεχνικών έργων, ενώ οι τεχνικές αναφέρονται στην ικανότητα των υλικών να δεχθούν διάφορες κατεργασίες.

Οι μηχανικές ιδιότητες είναι αυτές που προσδιορίζουν τη συμπεριφορά των υλικών κάτω από την επίδραση εξωτερικών δυνάμεων. Η συμπεριφορά αυτή εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο δρουν οι καταπονήσεις και από τη φύση των υλικών.
Αποτέλεσμα της επίδρασης των δυνάμεων αυτών είναι η ανάπτυξη εσωτερικών δυνάμεων στα υλικά που ονομάζονται τάσεις και προκαλούν την μετακίνηση των μορίων. Η μετακίνηση αυτή οδηγεί στη μεταβολή του αρχικού σχήματος αλλά και των διαστάσεων του σώματος ενός υλικού ονομάζεται παραμόρφωση.

Όταν η παραμόρφωση εξαφανίζεται μετά την απομάκρυνση του φορτίου που προκάλεσε την παραμόρφωση, ονομάζεται ελαστική. Όταν όλη ή μέρος από την παραμόρφωση παραμένει μετά την απομάκρυνση του φορτίου, τότε η συμπεριφορά του υλικού είναι ανελαστική και η παραμόρφωση ονομάζεται πλαστική ή μόνιμη.

Το όριο καταπόνησης μέχρι την οποία υλικό έχει ελαστική συμπεριφορά ονομάζεται όριο ελαστικότητας.
Η τάση μέχρι την οποία το υλικό συμπεριφέρεται σύμφωνα με το Νόμο του Hooke ονομάζεται όριο αναλογίας και ταυτίζεται με το όριο ελαστικότητας.

Δράση και αντίδραση - Αλληλεπίδραση