Μάθημα : Γ1 ΤΑΞΗ -ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2023
9380073398 - ΕΥΑΝΘΙΑ ΠΟΜΑΚΗ
Περιγραφή Μαθήματος
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΦΙΣΑ ΓΙΑ ΤΟ 2023
Η συγγραφέας Λότη Πέτροβιτς μετέφρασε όπως κάθε χρόνο το μήνυμα στα ελληνικά. Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού εκτύπωσε και διανέμει την αφίσα.
"Όταν διαβάζουμε, το μυαλό μας βγάζει φτερά. Όταν γράφουμε, τα δάχτυλά μας τραγουδούν. Οι λέξεις είναι ήχοι από τύμπανα και φλάουτα στη σελίδα, καλλίφωνα πουλιά που πετούν ψηλά, ελέφαντες που σαλπίζουν, ποτάμια που κυλούν, καταρράκτες που ξεχύνονται, πεταλούδες που στροβιλίζονται ψηλά στον αέρα! Οι λέξεις μας καλούν να χορέψουμε-ρυθμούς, στίχους, χτυποκάρδια, παλιές ιστορίες και νέες, φανταστικές και αληθινές. Είτε είσαι στο σπίτι ασφαλής ή τρέχεις να περάσεις τα σύνορα για μια άλλη χώρα και μια ξένη γλώσσα, οι ιστορίες και τα μηνύματα σου ανήκουν. Όταν μοιραζόμαστε λέξεις, οι φωνές μας γίνονται η μουσική του μέλλοντος, ειρήνη, χαρά και φιλία, μια μελωδία ελπίδας."
Στη δημιουργία του video συμμετείχε και η μαθήτρια Άντζελα Τσουλλχάι.
Πες μου κάτι, τι αξίζει πιο πολύ από φλουριά;
Πες μου κάτι, τι χαρίζει γέλιο, κέφι και χαρά;
Έλα, πες μου τι γεμίζει παρηγόρια την καρδιά;
Έλα, πες μου, τι σκορπίζει την πιο μαύρη συννεφιά;
Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει και δακρύζω,
Που με κάνει να γελάω, που με κάνει να ελπίζω;
Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει να γιορτάζω,
Που με κάνει να πετάω, στα ουράνια να καλπάζω;
Ένα βιβλίο! Ένα βιβλίο! Ένα βιβλίο που μαγεύει, όνειρα στο νου φυτεύει
Και στο ταξίδι της ζωής, πιστά μας συντροφεύει!
Η Παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απρίλίου,την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (ΙΒΒΥ)το 1966.Από τότε κάθε χρόνο ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα αυτής της οργάνωσης ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα που μοιράζονται σε όλο τον κόσμο με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης.
ΑΦΙΣΑ 2018
ΒιογραφίαΓεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1805 στο Όντενσε, στο νησί Φιονία της Δανίας. Ο πατέρας του ξέπεσε και δούλευε τσαγκάρης, για να ζήσει την οικογένειά του. Αλλά, μην μπορώντας να αντέξει στη φτώχεια, πέθανε πολύ νέος, αφήνοντας το γιο του το Χανς ορφανό, με τη μητέρα του για μόνο στήριγμα. Ο Χανς ήταν ένα περίεργο παιδί με εξαιρετική φαντασία. Πολλές φορές τον έβλεπαν να περπατά στο δρόμο σαν ονειροπαρμένος και το μυαλό του δεν το είχε πουθενά αλλού, παρά μόνο στα ποιήματα και στο διάβασμα. Προσπάθησε άδικα να μάθει την τέχνη του πατέρα του. Όταν τέλειωσε το σχολείο των άπορων παιδιών, μπήκε σε ένα ραφτάδικο, για να μάθει την τέχνη, αλλά ούτε και εκεί τα κατάφερε. Το ενδιαφέρον του κέρδισε το θέατρο, όπου αποστήθιζε ολόκληρες σκηνές από τα έργα που έβλεπε. Όταν ήταν με τους φίλους του, του άρεσε να απαγγέλλει και να τραγουδά. Ήταν δεκατεσσάρων χρονών, όταν, κυνηγώντας μια καλύτερη τύχη, έφθασε στην Κοπεγχάγη, με μόνη του περιουσία 30 φράγκα με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Έδωσε εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή θεάτρου, αλλά ήταν τόσο άσχημος και αδύνατος, που δεν τον δέχτηκαν. Επειδή είχε ωραία φωνή, άρχισε να σπουδάζει μουσική, αλλά αρρώστησε ξαφνικά και έχασε τη φωνή του. Έτσι, το μόνο ταλέντο που του έμεινε ήταν το ταλέντο της ποίησης. Οι στίχοι του άρεσαν και βρήκε έναν προστάτη, τον Κέλλαν, που τον έστειλε στο πανεπιστήμιο, όπου κέρδισε μια βασιλική επιχορήγηση. Το 1827 δημοσίευσε ποιήματά του και έπειτα εξέδωσε μια σειρά έργων που του εξασφάλισαν την παγκόσμια δόξα. Αφού εξέδωσε αρκετά βιβλία, άρχισε τα ταξίδια του. Γύρισε τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Τουρκία και ταξίδεψε στην Ανατολή. Απόκτησε μεγάλη δόξα και η μεγαλύτερη ευτυχία του ήταν η υποδοχή που του έκανε η ιδιαίτερη πατρίδα του, το Όντενσε, που τον κάλεσε στα 1867. Πέθανε στις 4 Αυγούστου 1875 στην Κοπεγχάγη.
