Νιώθω θλίψη αδικία και στεναχώρια που η Άννα δεν πρόλαβε να ζήσει καλά τι ζωή της και έτσι πέρασε 2 ολόκληρα χρόνια στην αποθήκη και τελικά δεν τα κατάφερε.

Νιώθω τεράστια θλίψη και στενοχώρια που η Άννα και η οικογένειά της πέρασαν τόσα πολλά λόγω του ναζισμού .Νιώθω μεγάλη αδικία και δε το χωράει ο νους μου πως πέρασαν τόσα πολλά βασανιστήρια και στο τέλος τους αφαιρέθηκε το δικαίωμα της ζωής μόνο και μόνο επειδή κάποιοι δεν μπορούσαν να αποδεχτούν ότι απλά είναι Εβραίοι. Από την άλλη όμως είμαι χαρούμενη που ο πατέρας της Άννας κατάφερε να επιβιώσει και ευγνώμων που αποφάσισε να εκδόσει το ημερολόγιό της και να μοιραστεί με όλο τον κόσμο τις σκέψεις και τα συναισθήματά της ,κάτι το οποίο πιθανώς θα έκανε χαρούμενη και την ίδια την Άννα .

Αισθάνομαι μεγάλη λύπη για την Άννα, γιατί είχε έλλειψη αγάπης από την μητέρα της. Δεν την συμπεριφέρονταν το ίδιο όπως την αδελφή της. Έχασε αδίκως την ζωή της κλεισμένη σε μια αποθήκη, πάρα να ζήσει την ζωή της όπως όλοι οι έφηβοι της ηλικίας της.

Νιώθω λύπη και αίσθημα αδικίας για την Άννα διότι η μητέρα της είχε έλλειψη ανταπόκρισης σε μητρικό ρόλο και επειδή οι γονείς της δεν δείχνουν αγάπη, στοργή και κατανόηση σε αυτήν όπως στην αδελφή της

Νιώθω στεναχώρια και λύπη,γιατί η Άννα είχε αποξενωθεί από την μητέρα της, τον άνθρωπο στον οποίο έπρεπε να στηρίζεται συναισθηματικά και είχε φτάσει στο σημείο να την αποκαλεί "μητέρα" χωρίς να το νιώθει πραγματικά.

Νιώθω συγκίνηση για τον άδικο χαμό της έφηβης Άννας που δεν πρόλαβε να χαρεί τη ζωή με ξεγνοιασιά όπως όλοι οι έφηβοι της εποχής μας, αλλά αντίθετα έμεινε κλεισμένη δύο χρόνια σε μια αποθήκη για να γλιτωσει τη ζωή της αν και τελικά δεν τα κατάφερε.

Νιώθω θλίψη, που η Άννα έχασε τη ζωή της τόσο νωρίς και τόσο άδικα εξαιτίας της θηριωδίας του Ναζισμού.