Μάθημα : ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΙΙ ΘΕΩΡΙΑ

14.Οι κατακλίσεις αποτελούν σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς που παραμένουν ακίνητοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα και θεωρούνται δείκτης ποιότητας της νοσηλευτικής φροντίδας. Πρόκειται για εντοπισμένες περιοχές νέκρωσης του δέρματος και των υποκείμενων ιστών, που δημιουργούνται λόγω παρατεταμένης πίεσης ανάμεσα σε οστέινη προεξοχή και εξωτερική επιφάνεια, όπως το κρεβάτι ή η καρέκλα.

Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξή τους διακρίνονται σε εξωτερικούς (πίεση, τριβή, υγρασία) και εσωτερικούς (ακινησία, κακή διατροφή, προχωρημένη ηλικία, υποκείμενα νοσήματα, ψυχολογικό στρες). Οι κατακλίσεις εμφανίζονται συνήθως σε σημεία όπου υπάρχει μικρή επικάλυψη ιστών, όπως ιερή χώρα, πτέρνες, αγκώνες και ωμοπλάτες.

Η νοσηλευτική φροντίδα επικεντρώνεται κυρίως στην πρόληψη. Η συχνή αλλαγή θέσης του ασθενούς κάθε 2 ώρες, η χρήση μαξιλαριών ή επιθεμάτων σιλικόνης σε σημεία πίεσης, η διατήρηση καθαρού και στεγνού δέρματος, καθώς και η σωστή διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες και βιταμίνες είναι ουσιαστικά μέτρα. Επίσης, αποφεύγονται οι σφιχτοί επίδεσμοι, η τριβή και το σύρσιμο του ασθενούς κατά τη μετακίνησή του.

Σε περιπτώσεις που οι κατακλίσεις έχουν ήδη αναπτυχθεί, απαιτείται καθαρισμός και περιποίηση του τραύματος, απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών και χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής. Η προσεκτική παρακολούθηση και η έγκαιρη παρέμβαση του νοσηλευτή αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη θεραπεία και την αποτροπή επιπλοκών, όπως σήψη ή οστεομυελίτιδα.