Μάθημα : Γλώσσα Ε1+Ε2

τα μάτια του ήταν έξω (μεταφορά): τα μάτια του ήταν υπερβολικά ανοιχτά, ήταν γουρλωμένα.

η πυρίτις: εκρηκτική ύλη, που συνήθως έχει τη μορφή μαύρης σκόνης και γίνεται από νίτρο, άνθρακα και θειάφι.

η σφαίρ' αντιλαλεί: οι τουφεκιές ακούγονται δυνατά και σε μεγάλη έκταση.

σειρήνες: μηχανήματα που παράγουν πολύ δυνατό και παρατεταμένο ήχο, τα οποία χρησιμοποιούνται συνήθως για να ειδοποιούν τον πληθυσμό μιας περιοχής σε καιρό πολέμου ή σε έκτακτες περιπτώσεις ατυχημάτων, πυρκαγιάς, σεισμού.

συναγερμός: η ξαφνική συγκέντρωση ανθρώπων αλλά και οργανωμένων ομάδων, όπως στρατιωτικών μονάδων, σε κατάσταση έκτακτες ανάγκης, η κατάσταση ετοιμότητας που επιβάλλεται για την αντιμετώπιση του κινδύνου, το ηχητικό η φωτεινό σήμα που προειδοποιεί για κάποιον κίνδυνο.

λιακωτό: ή επίπεδη στέγη οικοδομήματος, την οποία βλέπει ο ήλιος.

τα αντιαεροπορικά: τα βλήματα των ειδικών όπλων που χρησιμοποιούνται για την απόκρουση των αεροπορικών επιδρομών.

 

Απαντήσαμε στις ερωτήσεις της σελίδας  45.

 

Επίσης, διαβάσαμε και επεξεργαστήκαμε το κείμενο "Η πείνα" και το ποιήμα "Κατοχή" στις σελίδες 46-47.

 

Εντοπίσαμε και εξηγήσαμε τις αγνωστες λέξεις του κειμένου:

 

τραγωδία: θεατρικό έργο που συνδύαζε κατά την αρχαιότητα των ποιητικό λόγο τη μουσική και τον χορό και στο οποίο αναπαριστάνονταν σκηνές από την ίδια τη ζωή που προκαλούσαν τον οίκτο της συμπάθεια, την αγωνία και το φόβο του θεατή για τη μοίρα των ηρώων, μεγάλη συμφορά, θλιβερό γεγονός, κατάσταση τραγική που προκαλεί τον οίκτο μας.

νιξ φαΐ: μηδέν φαΐ, καθόλου φαΐ. Το νιξ είναι γερμανική λέξη που χρησιμοποιείται άλλοτε ως αντωνυμία και άλλοτε ως ουσιαστικό και σημαίνει τίποτα, μηδέν.

Ύστερα θα παρουσιάζεται ο χορός: εδώ με τη λέξη χορός εννοείται η ομάδα ηθοποιών στο αρχαίο ελληνικό θέατρο οι οποίοι τραγουδούσαν ή απήγγελαν έπειτα από κάθε επεισόδιο της αρχαίας τραγωδίας, κωμωδίας ένα λυρικό κομμάτι που σχολίαζε τη δράση, την υπόθεση του έργου. Το κομμάτι αυτό (χωρικό) τοποθετούσε σε γενικότερη πανανθρώπινη βάση ότι είχε προηγηθεί στο επεισόδιο.

Ο Βίκτορας Ουγκό για να γράψει τους Άθλιους: Ο Βίκτορας Ουγκό (1802-1885) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους γάλλους συγγραφείς. Πιο συγκεκριμένα έγραψε ποιήματα, θεατρικά έργα και μυθιστορήματα. Τα πιο γνωστά μυθιστορήματά του είναι η Παναγία των Παρισίων (1831) και οι Άθλιοι (1862). Στους Άθλιους παρουσιάζεται η ιστορία του Γιάννη Αγιάννη ενός φτωχού Γάλλου που για να ξεγελάσει την πείνα του κλέβει ένα καρβέλι ψωμί και καταδικάζεται για την πράξη του αυτή σε ισόβια. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα έπος της αθλιότητας το οποίο όπως αναφέρεται στον πρόλογο του καταγγέλει την κατάπτωση του άντρα από τη φτώχεια, την εξαχρείωση της γυναίκας από την πείνα, το μαρασμό του παιδιού από το σκοτάδι δηλαδή την αμάθεια.

Έμμονη ιδέα: ιδέα, γνώμη, παράσταση η οποία απασχολεί συνεχώς τη σκέψη ενός ανθρώπου που δεν μπορεί εύκολα να απαλλαγεί από αυτή.

ξεφτίδι: καθένα από τα νήματα που κρέμονται από τις άκρες φθαρμένου υφάσματος, το ξέφτι. Εδώ η λέξη χρησιμοποιείται μεταφορικά για να δηλωθεί ότι το γελό δηλαδή το γέλιο, η χαρά είναι πράγματα ανύπαρκτα που έχουν χαθεί εντελώς από τη ζωή τους.