Μάθημα : Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ- ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΠΟ ΠΡΩΤ. (Β3, Β4)

http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/Yliko/Theoria%20arxaia/Grammatiki%20arxaias%20ellinikis.htm#5.htm

-Χωρίς απαρέμφατο και μετοχή: ένα άρθρο της Καθημερινής. 

ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΕΠΕΞΗΓΕΙ ΤΟ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟΥ Ε.Φ. 

ΑΣΚΗΣΗ 1, 2 ΓΙΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΑ.

-ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΑ ΣΤΟ (ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ) ΚΕΙΜΕΝΟ: 

Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου ἐμάνθανε θηρεύειν, τοξεύειν, κιθαρίζειν καὶ γράφειν˙ ὁ γὰρ Φίλιππος ἐβούλετο αὐτὸν παιδεῦσαι, ὥστε τέλειον εἶναι. Καθ’ ἑκάστην οὖν προέκοπτεν ἐπὶ τὸ θηρεύειν καὶ τοξεύειν, περὶ δὲ τὸ κιθαρίζειν καὶ γράφειν οὐκ εἶχε σπουδήν.
Λέγεται δήποτε τὸν διδάσκαλον κελεῦσαι αὐτὸν κροῦσαι χορδήν τινα ἀντ’ ἄλλης. Ἀλέξανδρος δ’ ὅμως λέγει τῷ διδασκάλῳ˙ «Καὶ τί διαφέρει, ἂν ταύτην ἀντ’ ἐκείνης κρούσω;» Ὁ δ’ ἀποκρίνεται ὅτι τῷ μέλλοντι (γι'αυτόν που πρόκειται να) βασιλεύειν οὐδὲν διαφέρει, ἀλλὰ τῷ βουλομένῳ (=σε αυτόν που θέλει να) θεραπεῦσαι τὰς τέχνας˙ οὕτω γὰρ ἤλπιζεν αὐτὸν μαλακοῖς λόγοις παιδεύσειν.

- Να σχηματίσετε το κατάλληλο απαρέμφατο στις προτάσεις που
ακολουθούν:
α. Σωκράτης ἔλεγεν …………………… τὴν ἀρετήν (διδάσκω, απαρ. ενεστ.)
β. Οἱ Ἀθηναῖοι ἐνόμιζον ………………… τοὺς Λακεδαιμονίους (πείθω,
απαρ. μέλ.)
γ. Οἱ στρατηγοὶ ἐκέλευσαν τοὺς στρατιώτας ………………… ἐν τῆ μάχῃ
(μένω, απαρ. ενεστ.)
δ. Πολλάκις ἐσυμβουλεύσαμεν ἡμᾶς μὴ ………………… τὰς σπονδάς (λύω,
απαρ. αορ.)
ε. Οἱ νεανίαι μανθάνουσιν ὑπὸ τοῦ διδασκάλου ………………….. (γράφω,
απαρ. ενεστ.)
στ. Ἐβουλόμην ἂν (=θα ήθελα) ……………………. σοι (βοηθῶ, απαρ. αορ.)
ζ. Δεινόν ἐστι …………….. (μάχομαι, απαρ. ενεστ.) θεῷ καὶ τύχῃ.
η. Χρὴ τὸν ἄνδρα …………… (βουλεύομαι, απαρ. ενεστ.) πρὸ ἔργου.
θ. Σόλων συνεβούλευε τοῖς Ἀθηναίοις ……………… (πείθομαι, απαρ.
ενεστ.) τοῖς νόμοις.
ι. Οἱ πολέμιοι ἀπειλοῦσι …………….. (βλάπτομαι, απαρ. μελλ.) τὴν χώραν
ἡμῶν.

-ΒΡΕΙΤΕ ΤΙΣ ΜΕΤΟΧΕΣ ΣΤΟ (ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ) ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ: 

  Ἑρμῆς ἐν σπαργάνοις ἔτι ὤν είς Πιερίαν, ἔρχεται κλέψων βοῦς τοῦ Ἀπόλλωνος. Κομίσας αὐτούς εἰς  Πύλον, ἐν σπηλαίω ἀπέκρυψεν. 
Ἀπόλλων ἔρχεται καί τούς ἐνταῦθα διαμένοντας, ἀνακρίνει. Οὗτοι οὐκ ἐγίγνωσκον τόν ἡρπακότα τοὺς βοῦς. Ἀπόλλων δέ μανθάνει τόν κεκλοφότα ἐκ τῆς μαντικῆς. [Εὐθύς πρός τήν Μαῖαν, μητέρα οὖσαν τοῦ Ἑρμοῦ, παραγίγνεται καί τόν παῖδα μηνύει. Ἡ δέ δεικνύει τοῦτον ἐν σπαργάνοις ὄντα].

ἥρπακα, πρκ. του ἁρπάζω

κέκλοφα, πρκ. του κλέπτω

κομίζω= φέρνω