Μάθημα : Ιστορία Α'Λυκείου
Κωδικός : 1951268235
-
Εμφάνιση όλων των ενοτήτων
-
Ύστερη Αρχαιότητα- 1. Η μετεξέλιξη του Ρωμαϊκού κράτους
-
Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία (1ος αι πΧ- 3ος αι. μΧ) : 2. Η κρίση της αυτοκρατορίας τον 3ο αι. μΧ
-
Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία (1ος αι πΧ- 3ος αι. μΧ): 1.1 Η εποχή του Αυγούστου 1.2 Οι διάδοχοι του Αυγούστου (14-193 μΧ)
-
Οι μεγάλες κατακτήσεις : 2. Οι συνέπειες των κατακτήσεων
-
Ο ελληνισμός της Δύσης: 3. Οι λαοί της ιταλικής χερσονήσου και ο σχηματισμός του Ρωμαϊκού κράτους (8ος-3ος αι. πΧ)
-
Ελληνιστικοί χρόνοι (323-30 πΧ)
-
Κλασική εποχή (480 - 323 π.Χ.)
-
Αρχαϊκή εποχή (750-480 πχ)
-
Η Ομηρική εποχή (1100-750 π.Χ.)
-
Ο μυκηναϊκός πολιτισμός
-
Η Αίγυπτος
-
Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία (1ος αι πΧ- 3ος αι. μΧ)
9/3/21
-
Ύστερη Αρχαιότητα- 1. Η μετεξέλιξη του Ρωμαϊκού κράτους
Ύστερη Αρχαιότητα- 1. Η μετεξέλιξη του Ρωμαϊκού κράτους
Οι αιτίες που οδήγησαν στην παρακμή του ρωμαϊκού κράτους αλλοίωσαν βαθμιαία αλλά σταθερά τα χαρακτηριστικά οργάνωσης και λειτουργίας ολόκληρου του αρχαίου κόσμου. Συγχρόνως όμως δημιούργησαν νέα δεδομένα, τα οποία μετεξελίχθηκαν στη διάρκεια των επομένων αιώνων (4ο-6ο αι. μ.Χ.) σε γνωρίσματα ενός καινούργιου κόσμου, του «μεσαιωνικού». Η περίοδος αυτή της ύστερης αρχαιότητας αποτελεί ουσιαστικά ένα μεταβατικό στάδιο.
Στην αρχή αυτής της περιόδου ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός με τις μεταρρυθμίσεις του αναδιοργάνωσε το κράτος, δίνοντας απολυταρχικό χαρακτήρα στη διοίκησή του.
Στη συνέχεια, ο Μ. Κωνσταντίνος, με τη μεταφορά της πρωτεύουσας και την αποδοχή του Χριστιανισμού, δημιούργησε τις προϋποθέσεις μετεξέλιξης της αυτοκρατορίας. Η ρωμαϊκή Ανατολή ισχυροποιήθηκε και διαμόρφωσε προοδευτικά τη βυζαντινή φυσιογνωμία της. Γι' αυτό και η περίοδος αυτή (4ος-6ος αι. μ.Χ.) ονομάζεται πρωτοβυζαντινή.

Το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του 4ου αι. μ.Χ. η αυτοκρατορία ήταν διαιρεμένη σε Ανατολικό και Δυτικό Ρωμαϊκό κράτος. Η διαίρεση αυτή οριστικοποιήθηκε τo 395 μ.Χ. και υπήρξε καθοριστική για τις μετέπειτα εξελίξεις και των δύο τμημάτων της αυτοκρατορίας.
Στο ανατολικό τμήμα, το ελληνικό στοιχείο ήταν κυρίαρχο· είχε επηρεαστεί όμως από τη ρωμαϊκή κρατική παράδοση, που διατηρήθηκε έντονη, και το Χριστιανισμό, που αναγνωρίστηκε ως επίσημη θρησκεία. Η σύνθεση αυτών των γνωρισμάτων δημιούργησε ένα νέου τύπου πολίτη, το βυζαντινό, ο οποίος ανεξάρτητα από την εθνολογική τον προέλευση, αγωνίστηκε για τη διατήρηση της αυτοκρατορίας.Η πορεία του δυτικού τμήματος ήταν όμως διαφορετική. Η οριστική διαίρεση ταυτίζεται εδώ με το τέλος του αρχαίου κόσμου. Το κράτος αποδυναμωμένο στη διάρκεια του 5ου αι. μ. Χ. κατακλύστηκε από ξένους λαούς.
Οι Γότθοι και οι Ούνοι εισέβαλαν στα εδάφη του. Οι «βαρβαρικές» επιδρομές, που είναι γνωστές ως η μεγάλη μετανάστευση των λαών, αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία από το Ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος. Αντίθετα, το Δυτικό κράτος καταλύθηκε (476 μ.Χ.) και γερμανικοί λαοί εγκαταστάθηκαν στα εδάφη του.