Η Ελένη μιλά μόνη: τόπος, ταυτότητα, παρόν βάσανο»

Ύλη

• Πρόλογος, 1η σκηνή: στ. 1–82

1) Στόχοι μαθήματος 

Στο τέλος, μπορώ:

1. Να λέω πού βρισκόμαστε και ποιο είναι το σκηνικό πλαίσιο της αρχής.

2. Να ξεχωρίζω προϊστορία (τι προηγήθηκε) από παρόν (τι συμβαίνει τώρα).

3. Να εξηγώ το βασικό δράμα της Ελένης: κακή φήμη/δόξα ενώ η ίδια δηλώνει αθώα.

4. Να εντοπίζω 3–4 βασικά θέματα που ανοίγουν από τώρα: είναι–φαίνεσθαι, δόξα, πόλεμος/συνέπειες, κίνδυνος/ανασφάλεια, προστασία/άσυλο.

5. Να κάνω σύντομη σύνοψη 6–8 προτάσεων για τους στ. 1–82.

Α. Τόπος και πρόσωπα-κλειδιά

• Τόπος: Αίγυπτος (αναφορά στον Νείλο και στο παλάτι).

• Πρωτέας: ο βασιλιάς που προστάτευσε την Ελένη.

• Θεοκλύμενος: ο γιος του Πρωτέα (επικίνδυνος για την Ελένη).

• Θεονόη: πρόσωπο με ιδιαίτερο ρόλο/γνώση (θα φανεί στη συνέχεια του έργου).

• Τάφος Πρωτέα: σημείο-ασφάλεια/καταφύγιο (λειτουργεί σαν «ασπίδα» για την Ελένη).

Β. Η ταυτότητα της ηρωίδας

• Η Ελένη δηλώνει ποια είναι και δίνει στοιχεία καταγωγής/μύθου.

• Από πολύ νωρίς ξεκαθαρίζει το “μεγάλο δίλημμα” της ζωής της:

  • Τι είναι πραγματικά

  • Τι νομίζουν οι άλλοι (η εικόνα/φήμη)

Γ. Η προϊστορία

• Υπάρχει ένας μηχανισμός εξαπάτησης/σύγχυσης γύρω από την Ελένη (ο κόσμος πιστεύει κάτι που δεν είναι η αλήθεια).

• Έτσι ανοίγει ο βασικός άξονας του έργου:

  • είναι (πραγματικότητα)

  • φαίνεσθαι (εικόνα/φήμη)

Δ. Τα βάσανα της Ελένης

• Η Ελένη βρίσκεται σε αβέβαιη/επικίνδυνη θέση.

• Το βασικό της δράμα είναι διπλό:

  1. κινδυνεύει ως άνθρωπος (εξωτερικός κίνδυνος)

  2. «τιμωρείται» από την κοινωνική εικόνα της (εσωτερικός κίνδυνος: ντροπή, αδικία, απομόνωση)