Μάθημα : Ευριπίδη "Ελένη" (Δραματική Ποίηση Γ' Γυμνασίου)
Κωδικός : 1601037438
1601037438 - ΘΩΜΑΣ-ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ
Ενότητες μαθήματος
-
Εμφάνιση όλων των ενοτήτων
-
Ύλη
-
Εισαγωγή στη Δραματική Ποίηση
-
Υπόθεση της Ελένης (Ευριπίδη)
-
Ερωτήσεις Εισαγωγής
-
Πρόλογος -1η-Σκηνή-στ.-1-82
-
Πρόλογος-1η-Σκηνή-στ.-83-191
-
Πάροδος -στ.-192-436
-
Α΄-Επεισόδιο -1η-σκηνή-στ.-437-–-494
-
Α΄-Επεισόδιο -2η-σκηνή-στ.-495-541
-
Α΄ Επεισόδιο 3η-σκηνή-στ.-542-575
-
Επιπάροδος Β΄ Επεισόδιο 576-730
-
Β΄ Επεισόδιο 731-941
-
Β΄ Επεισόδιο 4η-σκηνή-στ.-942-1139
-
Β΄ Επεισόδιο 5η-σκηνή-στ.-1140-1219
-
Γ΄ Επεισόδιο-στ.-1286-1424
-
Β΄ Επεισόδιο, 4η σκηνή, στ. 987–1045
-
Β΄ Επεισόδιο, 4η σκηνή, στ. 1046–1100
-
Β΄ Επεισόδιο, 4η σκηνή, στ. 1101–1139
-
Ύλη
Εισαγωγή στη Δραματική Ποίηση
Εισαγωγή στη Δραματική Ποίηση: από τη λατρεία στο θέατρο
Τι είναι «δράμα»
-
Στην αρχαία ελληνική γραμματεία ξεχωρίζουμε: Έπος – Λυρική ποίηση – Δράμα.
-
Δράμα: λόγος προορισμένος για παράσταση, όπου «ζωντανεύει» μπροστά στους θεατές μια πράξη/ένα γεγονός.
Πώς γεννήθηκε η δραματική ποίηση
-
Συνδέεται με τη λατρεία του Διονύσου και τα δρώμενα (ιερές συμβολικές πράξεις).
0 ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΣΤΗ-ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ-ΠΟΙΗΣΗ
-
Κεντρικός κρίκος είναι ο διθύραμβος: θρησκευτικό άσμα που τραγουδά χορός 50 χορευτών, με αυλό, γύρω από τον βωμό· επικεφαλής είναι ο εξάρχων.
Τα είδη της δραματικής ποίησης
-
Τραγωδία – Κωμωδία – Σατυρικό δράμα.
Η τραγωδία: προέλευση, αγώνες, βασικές έννοιες
Από τον διθύραμβο στην τραγωδία (2 κομβικές μορφές)
-
Αρίων: συνέθεσε διθύραμβο και παρουσίασε χορευτές μεταμφιεσμένους (τραγόμορφους).
-
Θέσπις: εισάγει τον υποκριτή (ηθοποιό) που διαλέγεται με τον Χορό → κρίσιμο βήμα για τη γέννηση της τραγωδίας.
Γιατί λέγεται «τραγωδία» και πότε ακμάζει
-
Η ονομασία συνδέεται με «τραγούδι τραγόμορφων»· αναπτύσσεται ιδιαίτερα στον 5ο αι. π.Χ. στην Αθήνα.
Από πού αντλεί θέματα
-
Κυρίως από μύθους (με δυνατότητα σύνδεσης με ζητήματα της εποχής).
Πότε και πού παίζονται τραγωδίες (Αθήνα)
-
Παραστάσεις στις γιορτές του Διονύσου (Μεγάλα/Εν Άστει Διονύσια, Λήναια κ.ά.).

Δομή τραγωδίας: «κατά ποσόν» και «κατά ποιόν» (πώς “διαβάζω” ένα έργο)
Α. Κατά ποσόν (τα μέρη/τμήματα της τραγωδίας)
-
Πρόλογος: πριν μπει ο Χορός, εισάγει στην υπόθεση.
-
Πάροδος: τραγούδι του Χορού κατά την είσοδο.
-
Επεισόδια: διαλογικά μέρη ανάμεσα στα χορικά.
-
Στάσιμα: άσματα του Χορού μετά τα επεισόδια.
-
Έξοδος: τελευταίο διαλογικό μέρος, μετά το τελευταίο άσμα.
Χρήσιμη διάκριση
-
Διαλογικά/επικά μέρη: πρόλογος–επεισόδια–έξοδος (απαγγέλλονται, χωρίς μουσική).
-
Λυρικά μέρη: πάροδος–στάσιμα (εκτελούνται με μουσική από τον Χορό).
Β. Κατά ποιόν (τα “υλικά” της τραγωδίας)
-
Μύθος (υπόθεση), Ήθος (χαρακτήρες), Διάνοια (ιδέες/σκέψη), Λέξη (ύφος/εκφραστικά μέσα), Μέλος (μουσική), Όψη (σκηνικά/κοστούμια).
Γ. Σκηνικός χώρος – πρακτικά στοιχεία (όσα χρειάζονται για να “βλέπω” το έργο)
-
Οι πάροδοι είναι διάδρομοι εισόδου/εξόδου ανάμεσα στη σκηνή και την ορχήστρα
(ο Χορός και πρόσωπα που δεν είναι “μέσα” στη σκηνή μπαίνουν από εκεί). -
Υπάρχουν σκηνικά βοηθήματα όπως εκκύκλημα και γερανός/αιώρημα (εμφάνιση θεών).