Μάθημα : Γλώσσα Γ Γυμνασίου
Κωδικός : 1601037437
-
Εμφάνιση όλων των ενοτήτων
-
ΕΝΟΤΗΤΑ 1: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
-
Η Ελλάδα στον κόσμο μέρος 2ο
-
Η Ελλάδα στον κόσμο μέρος 3ο
-
Ενότητα 1 (ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ – ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ)
-
Ενότητα 1 ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΛΟΓΟΥ
-
Ασκήσεις
-
Ενότητα 2: Γλώσσα – Γλώσσες και πολιτισμοί του κόσμου
-
Ενότητα 2 μέρος 2ο
-
Ενότητα 2 μέρος 3ο
-
Ενότητα 2 Γραμματική – Συντακτικό
-
Ενότητα 2 Παραγωγή λόγου
-
Ενότητα 2 Ασκήσεις
-
3η Ενότητα «Είμαστε όλοι ίδιοι. Είμαστε όλοι διαφορετικοί»
-
3η Ενότητα μέρος 2ο
-
Ενότητα 3 μέρος 3ο
-
Ενότητα 3 Γραμματική–Συντακτικό
-
Ενότητα 3 Ασκήσεις
-
4η ΕΝΟΤΗΤΑ : ΕNΩMENH EYPΩΠH KAI EYPΩΠAIOI ΠOΛITEΣ
-
ΕΝΟΤΗΤΑ 4η: Αναφορικές προτάσεις
-
Β1–Β4. Εξειδίκευση στις αναφορικές προτάσεις
-
4ο: Γ. Ελληνικά σε ξένες γλώσσες + Δ. Συνώνυμα – Αντίθετα
-
Ε. Δραστηριότητες παραγωγής λόγου + ανακεφαλαίωση
-
ΕΝΟΤΗΤΑ 1: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΕΝΟΤΗΤΑ 1: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
(ΚΕΙΜΕΝΑ) — ΕΝΟΤΗΤΑ 1: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Τι δουλεύουμε σε όλη την ενότητα (κοινός άξονας)
-
Διάκριση: παρατακτική vs υποτακτική σύνδεση προτάσεων.
-
Πώς αλλάζει το νόημα/ο τόνος/το ύφος ανάλογα με τον τρόπο σύνδεσης.
-
Λέξεις με συγγενική σημασία: επιλέγω την κατάλληλη λέξη ανάλογα με είδος κειμένου και ύφος.
-
Η Ελλάδα στον σύγχρονο κόσμο: πολλές και συχνά αντιφατικές όψεις.
Εισαγωγικά κείμενα (Κείμενα 1–4) — τι κρατάμε συνοπτικά
-
Όταν συγκρίνω κείμενα, κοιτάζω σταθερά:
-
Θέμα/περιεχόμενο (για ποιο ζήτημα μιλούν).
-
Οπτική – στάση συγγραφέα για την Ελλάδα.
-
Ύφος (επίσημο/ανεπίσημο, χιουμοριστικό/σοβαρό, κριτικό/εγκωμιαστικό κ.λπ.).
-
Κειμενικό είδος (άρθρο/διαφήμιση/αφήγηση/ομιλία/δοκίμιο κ.ά.).
-
Κείμενο 3: «Η ελληνική κοινωνία αλλάζει» — βασικοί άξονες (από τα τονισμένα σημεία)
-
Η εικόνα «ενιαίας, ομοιογενούς Ελλάδας» αμφισβητείται: κοινωνία σε μεταβολή.
-
Οι Έλληνες παρουσιάζονται και ως μετανάστες (μετακίνηση προς τη Δύση).
-
Μετά τις πολιτικές εξελίξεις στα Βαλκάνια/Ανατολική Ευρώπη: μεταναστευτικά ρεύματα προς την Ελλάδα.
-
Παρουσία μειονοτήτων → ζήτημα διαφορετικότητας / εθνοπολιτισμικής συνύπαρξης.
-
Ρόλος σχολείου: να αναγνωρίζεται ετερογένεια και ομοιογένεια ως χαρακτηριστικά των σύγχρονων κοινωνιών.
Λεξιλόγιο-στόχος (από τον τρόπο που «δουλεύει» η ενότητα)
-
ομοιογένεια – ετερογένεια, ενσωμάτωση – συνύπαρξη, στερεότυπο – πραγματικότητα, ταυτότητα – εικόνα, παράδοση – νεωτερικότητα.