Μάθημα : Ιστορία Β΄ Λυκείου

Οι Καρολίδες: ποιος είναι ποιος και τι έκανε

• Αυλάρχης (majordomus) — ο αξιωματούχος που απέκτησε σταδιακά την πραγματική εξουσία στο φραγκικό κράτος (ενώ ο βασιλιάς έμενε τυπικός).

• Κάρολος Μαρτέλος

  • Αναχαίτισε/νίκησε την προέλαση των Αράβων στο Πουατιέ (732).

  • Έθεσε τα θεμέλια της ισχυρής οικογένειας που θα δώσει τη δυναστεία των Καρολιδών.

• Πάπας

  • Επειδή πιεζόταν από τους Λογγοβάρδους, αναζήτησε στήριξη από τους Φράγκους.

  • Απομακρύνθηκε από το Βυζάντιο και προσέγγισε τους Φράγκους (πολιτική στροφή της Ρώμης).

• Πεπίνος ο Βραχύς

  • Αναγνωρίστηκε βασιλιάς των Φράγκων με στήριξη της Εκκλησίας (και όχι απλώς αυλάρχης).

  • Προστάτευσε τον πάπα και ενίσχυσε τον δεσμό Φράγκων–Ρώμης.

• Πάπας Στέφανος Β΄ (754)

  • Στέφει/χρίζει τον Πεπίνο βασιλιά (νομιμοποίηση).

  • Με την πράξη αυτή η φραγκική βασιλεία αποκτά μεγάλο ηθικό κύρος και ισχυρή πολιτική θέση στην Ευρώπη.

• Πεπίνος (και οι γιοι του)

  • Παίρνουν τον τίτλο «πατρικίου των Ρωμαίων».

  • Δείχνει την υποχώρηση της παλιάς ρωμαϊκής αριστοκρατίας μπροστά στη νέα φραγκική δύναμη.

• Κάρολος ο Μέγας (Καρλομάγνος)

  • Κατέκτησε και επέκτεινε σημαντικά τη φραγκική επικράτεια.

  • Για να ενισχύσει την οργάνωση του κράτους πήρε μέτρα:

    1. Διαίρεση της επικράτειας σε περίπου 200 κομητείες.

       • Οι κόμητες ασκούσαν διοίκηση/στρατό/δικαιοσύνη και συχνά ήταν και οικονομικοί διαχειριστές.

    2. Θεσμός βασιλικών απεσταλμένων (missi dominici) για έλεγχο εφαρμογής νόμων και διαταγμάτων.

    3. Εκκλησιαστική μεταρρύθμιση που συμπλήρωσε τη διοικητική και έγινε παράγοντας συνοχής της ενότητας.
       
       Το Πρόβλημα των 2 αυτοκρατοριών
       
       

  • Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία επιδιώκει αρχικά διπλωματική προσέγγιση με τους Φράγκους (πρεσβεία/συνοικέσιο, 781).

  • Οι σχέσεις δεν σταθεροποιούνται και επικρατεί καχυποψία.

  • Ο πάπας Λέων Γ΄ ζητά στήριξη από τον Καρλομάγνο και τον στέφει αυτοκράτορα.

  • Χριστούγεννα 800 (Ρώμη): στέψη → εμφανίζεται «δυτική αυτοκρατορία» δίπλα στην ανατολική.

  • Οι Βυζαντινοί τη θεωρούν σφετερισμό της ρωμαϊκής κληρονομιάς· ακολουθούν ένταση και διαπραγματεύσεις για αναγνώριση.