Να συμπληρώσετε τα κενά του παρακάτω κειμένου
ΙΙ. Γ. 2. Η οργάνωση των κομμάτων κατά το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα
Στη δεκαετία του τα κόμματα ήταν αρκετά πιο απ' ό,τι στο παρελθόν. Δεν είναι ότι μετά το θάνατο του ηγέτη τους τα κόμματα αναγκαστικά . Στοιχεία που επέτρεπαν σ' ένα κόμμα να , ακόμα και μετά το θάνατο του ηγέτη του, ήταν η που είχε στην πολιτική ζωή της χώρας και η που ακολουθούσε.
Η των κομμάτων εξακολουθούσε να μην έχει οργάνωση. Σημαντικό ρόλο στην των οπαδών των κομμάτων έπαιζαν η , οι πελατειακές σχέσεις και η ψήφων. Παρ' όλα αυτά, όσον αφορά τουλάχιστον τα δύο κόμματα, η επιλογή των εκλογέων βασιζόταν κατά κύριο λόγο στην τους για την πολιτική των κομμάτων, στις που αυτά ασκούσαν κατά περιοχές και στα κάθε κοινωνικής ομάδας.
Για την των υποψηφίων βουλευτών, δηλαδή για την τοποθέτηση συγκεκριμένων υποψηφίων στο «», έπαιζε ρόλο το αν είχαν ένα δικό τους τοπικό οπαδών, ο οποίος επηρεαζόταν βεβαίως από σχέσεις και εξυπηρετήσεις.
Το εκλογικό δεν επέβαλλε να ψηφίζει κανείς ένα μόνο , αλλά έδινε τη δυνατότητα να ψηφίζονται οι υποψήφιοι θετικά ή αρνητικά. Επίσης, ένας μπορούσε να ψηφίσει θετικά κάποιον υποψήφιο στον οποίο είχε , παράλληλα όμως μπορούσε να δώσει θετική και σε κάποιον άλλο τον οποίο θεωρούσε .
Μολαταύτα, και ιδιαίτερα μετά το , όλο και συχνότερα παρουσιάζεται το οι εκλογείς να ψηφίζουν με κομματικά και να περιορίζεται η συνήθεια να ψηφίζονται θετικά και άλλων κομμάτων. Κατά τη δεκαετία του οι εκλογείς συνήθιζαν να ψηφίζουν πολιτικούς με , μόνο εφόσον είχαν δηλώσει με την κομματική τους . Ακόμα και η εκλογή τοπικών προσωπικοτήτων άρχισε να περιορίζεται. Το π.χ. υπήρχαν στις εκλογές 24 τοπικά ψηφοδέλτια, ενώ το μόνο 4. Έτσι παρουσιαζόταν και το φαινόμενο να περιλαμβάνονται σε κομματικά ανεξάρτητοι υποψήφιοι, για να έχουν πιθανότητες στις εκλογές. Δηλαδή ο των κομμάτων ενισχύθηκε, απέκτησαν στη δημόσια ζωή.
Οι υποψήφιοι προέρχονταν σχεδόν αποκλειστικά από τα μεσαία και τα ανώτερα κοινωνικά , όπως και κατά την προηγούμενη περίοδο. Πολλοί ήταν και δημόσιοι υπάλληλοι. Σε αντίθεση με τους υποψηφίους, τα κομματικά προέρχονταν και από τα κατώτερα στρώματα.
Η των κομμάτων ήταν εμφανής μόνο στο επίπεδο της . Τη θέση μετά τον αρχηγό την είχε η ομάδα. Οι βουλευτές είχαν σημαντική θέση, διότι λόγω της μεγάλης που χρειαζόταν η Βουλή για να έχει και να παίρνει αποφάσεις, οι βουλευτές και μόνο με την τους (ή την απειλή της) μπορούσαν να ασκήσουν μεγάλη στην κομματική ηγεσία. Έτσι, η κεντρική του κόμματος δεν είχε τη δυνατότητα να αρνηθεί στους βουλευτές την επιθυμιών, π.χ. ή ευνοϊκών ρυθμίσεων υπέρ της εκλογικής τους .
Σε με την εποχή του Όθωνα και του , οι κυβερνήσεις δεν χρησιμοποιούσαν συστηματικά μεθόδους για να πείσουν τους εκλογείς. Αυτόν τον κανόνα κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι ή οπαδοί στα χωριά. Σπάνια ακούγονταν κατηγορίες για ψήφων. Πάντως, η , με τη μορφή διορισμών, , δανείων κ.λπ. και η συστηματική μέσω του διοικητικού μηχανισμού, αποτελούσαν φαινόμενο.
Αντίθετα με άλλες χώρες της Ευρώπης, στο τέταρτο του αιώνα δεν προέκυψαν κόμματα. Στην Ελλάδα πολλές κοινωνικοοικονομικές αντιθέσεις μέσω των πελατειακών σχέσεων και με τη μεγάλη, συγκριτικά με άλλες χώρες, κοινωνική . Τα δύο μεγάλα κόμματα δεν προσπάθησαν να δώσουν ένα τοπικό ή κοινωνικό-ταξικό . Παρατηρείται επίσης σχετική της πολιτικής ελίτ από την κοινωνία. Όμως, όλα τα κόμματα απευθύνονταν ιδιαίτερα στους , που αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.
