Να συμπληρώσετε τα κενά του παρακάτω κειμένου
4. Η Εθνοσυνέλευση του 1862-1864
Οι προκήρυξαν εκλογές αντιπροσώπων για , η οποία θα ψήφιζε νέο σύνταγμα. Οι εκλογές έγιναν το Νοέμβριο του . Η πλειονότητα των αντιπροσώπων που εκλέχθηκαν προερχόταν από τοπικά χωρίς κομματικές . Αυτό είναι μία ακόμη ότι τα «ξενικά» κόμματα είχαν χρεοκοπήσει. Μέσα στην εθνοσυνέλευση συγκροτήθηκαν οι των δύο μεγάλων παρατάξεων, των πεδινών και των ορεινών, όπως ονομάστηκαν.
Οι είχαν ως ηγέτη τον Δημήτριο , ο οποίος υπονόμευε τους θεσμούς. Με παρεμβάσεις στο επιχείρησε τη δημιουργία σώματος «» για να εξασφαλίσει την παραμονή του στην . Εμπόδιο στις επιδιώξεις του στάθηκαν πολιτικές ομάδες και . Ο Βούλγαρης έβρισκε οπαδούς ανάμεσα σ' εκείνους που είχαν διοριστεί στο στρατό ή στο δημόσιο, και φοβούνταν μη χάσουν τη τους σε περίπτωση επικράτησης συνθηκών κοινοβουλευτικής , σε άνεργους και στους μικροκαλλιεργητές. Οι απαρτίστηκαν από διάφορες ομάδες (υπό τον Δ. Γρίβα και τον Κ. Κανάρη) με κοινό στόχο την στην πολιτική των πεδινών. Βρήκαν μεταξύ των μικροκαλλιεργητών, των κτηνοτρόφων, των εμπόρων και των .
Ο συμμετείχε ενεργά στη συγκρότηση αυτών των δύο . Μικρότερη είχαν άλλοι πολιτικοί σχηματισμοί: Το Εθνικόν , υπό τον Επαμεινώνδα Δεληγιώργη, που υποστήριζε την ανάπτυξη του κοινοβουλευτισμού και τον της χώρας, οικονομική ανάπτυξη και στη διοίκηση και στο στρατό, πολιτισμική στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Οι ήταν μια παράταξη εξεχόντων πολιτικών, λογίων και αξιωματικών, με θέσεις, η οποία προσπαθούσε να μεταξύ των άλλων παρατάξεων και να υποστηρίζει κυβερνήσεις.
Μέσα σε συνθήκες κυβερνητικής και εμφυλίου πολέμου, η Εθνοσυνέλευση χρειάστηκε ολόκληρα χρόνια για να φτάσει στην συντάγματος. Ως πολίτευμα ορίστηκε η δημοκρατία αντί της μέχρι τότε συνταγματικής . Κατοχυρώθηκαν μεταξύ άλλων η της λαϊκής κυριαρχίας, η άμεση, και καθολική (για τον ανδρικό πληθυσμό) ψήφος με σφαιρίδια, η της δικαιοσύνης και η του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι, η οποία άνοιγε το δρόμο για την ελεύθερη κομμάτων. Τα κόμματα θεωρήθηκαν για την έκφραση της βούλησης της κοινής γνώμης, με το ότι η εναλλακτική λύση είναι οι κύκλοι ή οι βιαιοπραγίες.
Παρά την έντονη του βασιλιά Γεωργίου Α', η Εθνοσυνέλευση την αρχή να προέρχεται η κυβέρνηση από την κοινοβουλευτική . Αυτό που δεν ορίστηκε με σαφήνεια, διότι θεωρήθηκε , ήταν ότι ο βασιλιάς όφειλε να δώσει την σχηματισμού κυβέρνησης σε βουλευτή του κόμματος που είχε την της πλειοψηφίας της Βουλής. Ο Γεώργιος εκμεταλλεύτηκε αυτήν την , για να διορίζει κυβερνήσεις της του, μέχρι την ψήφιση της αρχής της το 1875. Η ιδέα ανήκε στον νέο τότε πολιτικό Χαρίλαο , ο οποίος υποστήριξε δημόσια ότι μόνη στο πρόβλημα της πολιτικής αστάθειας ήταν η δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, σύμφωνα με το πρότυπο της Αγγλίας. Για να καταστεί αυτό δυνατόν, έπρεπε ο βασιλιάς να την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης μόνο σε ο οποίος σαφώς είχε τη «δεδηλωμένη» της πλειοψηφίας των βουλευτών. Αυτό θα στερούσε από τα κόμματα τη δυνατότητα να σχηματίζουν κυβέρνηση, θα τα ωθούσε σε με τα μεγάλα και θα είχε ως αποτέλεσμα κυβερνήσεις πλειοψηφίας. Ο βασιλιάς, υπό την πίεση της αντιπολίτευσης και του επαναστατικού του λαού, υιοθέτησε τελικά την άποψη του Τρικούπη, η οποία αποτελεί στην πολιτική ιστορία της χώρας, καθώς οδήγησε σε του πολιτικού τοπίου.
