Να συμπληρώσετε τα κενά του παρακάτω κειμένου
2. Η διαμόρφωση νέων δεδομένων κατά την Επανάσταση
Όσο οι Έλληνες ήταν , σε γενικές γραμμές τηρούσαν στάση απέναντι στον κατακτητή. Όταν άρχισε η εκδίωξη των Τούρκων, άρχισαν οι μεταξύ των μέχρι τότε ομονοούντων. Το βασικότερο ζήτημα αφορούσε το ποιος και πώς θα διαχειριζόταν την . Μια σειρά γεγονότων, που σχετίζονται με τη διαφορετικών απόψεων για το ζήτημα αυτό, οδήγησαν σ' ένα προστάδιο διαμόρφωσης των πρώτων πολιτικών . Τα γεγονότα αυτά συνδέονται με την του Δημητρίου Υψηλάντη στην επαναστατημένη , ως πληρεξουσίου του αδελφού του , Γενικού Επιτρόπου της Φιλικής Εταιρείας, με σκοπό την ανάληψη της της Επανάστασης. Όταν ο Δημ. Υψηλάντης έφτασε στην , οι Πελοποννήσιοι είχαν ήδη ορίσει από μόνοι τους κυβερνητικά όργανα εμβέλειας. Ο Υψηλάντης θέλησε να επιβάλει ένα δικό του «Γενικό Οργανισμό της Πελοποννήσου», που θα του επέτρεπε να συγκεντρώσει τη και πολιτική εξουσία στα χέρια του. Οι δεν το αποδέχθηκαν και με δυσκολία αποσοβήθηκε η . Η αντίθεση μεταξύ των δύο πλευρών δεν είχε ως αντικείμενο μόνο το ποιος θα πραγματικά την εξουσία, αλλά αφορούσε και τη τού υπό ίδρυση κρατικού οργανισμού.
Ο πρότεινε τη δημιουργία συστήματος διακυβέρνησης, ώστε να εξασφαλιστούν οι πόροι για τη συνέχιση του αγώνα και η στο στράτευμα. Θεωρούσε ότι οι τάσεις αποτελούσαν εμπόδιο για την οργάνωση του Αγώνα. Οι πρόκριτοι, έχοντας διαφορετικές επιδιώξεις, ήθελαν να είναι όλοι για όλα. Συγκροτήθηκαν λοιπόν οι πρώτες παρατάξεις.
Το «Προσωρινόν Πολίτευμα» της Επιδαύρου, το πρώτο της Επανάστασης, ψηφισμένο από την Α' Εθνοσυνέλευση, έδωσε το 1822 λύση στο πρόβλημα της ηγεσίας του Αγώνα, με τον χαρακτήρα του και τη θέσπιση εξουσίας. Ο Αλέξανδρος κατόρθωσε να γίνει ρυθμιστής της κατάστασης, έχοντας εξασφαλίσει για τον κύκλο του και για τους την εξουσία, ενώ αγνοήθηκαν ο και ο Υψηλάντης. Έτσι δημιουργήθηκε στις σχέσεις μεταξύ στρατιωτικών και προκρίτων.
Στη Β' Εθνοσυνέλευση του , το 1823, ο ανταγωνισμός για την εξουσία πήρε μεγάλες . Συγκροτήθηκαν δύο κόμματα, των προκρίτων και των . Οι τελευταίοι είχαν αποκτήσει μεγάλη δύναμη μετά τις πρώτες πολεμικές επιτυχίες. Τη δύναμή τους αυτή προσπάθησαν να οι πρόκριτοι, υποστηρίζοντας ότι η ηγεσία της επανάστασης ανήκει σε εκείνους που ξέρουν να κάνουν πολιτικούς . Οι κλεφτοκαπεταναίοι αντέτειναν ότι η εξουσία ανήκει σ' εκείνους που διεξάγουν τον . Οι πρόκριτοι κατόρθωσαν να συγκεντρώσουν την εξουσία στα χέρια τους, καταλαμβάνοντας εκείνοι τις θέσεις. Ακολούθησε , καθώς κυριάρχησαν οι προσωπικές , το και τοπικιστικό πνεύμα. Ο διχασμός εξελίχθηκε σε πόλεμο κατά το πρώτο εξάμηνο του 18245. Μετά την επικράτηση των προκρίτων, η διαμάχη τελείωσε με . Το δεύτερο εξάμηνο του 1824 δημιουργήθηκαν νέα αντιμαχόμενα στρατόπεδα, τα οποία συγκροτήθηκαν με κριτήρια.
Το ένα αποτελούσαν πρόκριτοι και στρατιωτικοί, και το άλλο Υδραίοι και , υποστηριζόμενοι από οπλαρχηγούς. Ο δεύτερος εμφύλιος πόλεμος, πρωτοφανής σε αγριότητα, τελείωσε με νίκη των . Κατά το 1825, στο στρατόπεδο των νικητών άρχισε να διαμορφώνεται το μελλοντικό αγγλικό (υπό τον Μαυροκορδάτο) και το γαλλικό (υπό τον Κωλέττη) κόμμα. Γύρω απ' αυτά τα κόμματα, καθώς και από ένα τρίτο, το , συσπειρώθηκαν οι πληρεξούσιοι στην Γ' Εθνοσυνέλευση.
Η ύπαρξη των πρώτων κομμάτων ήταν πλέον . Αυτό άλλωστε φαίνεται και από την κίνηση του Καποδίστρια να επανδρώσει ένα συμβουλευτικό όργανο, το «», με αντιπροσώπους και των τριών παρατάξεων, προκειμένου να εξασφαλιστεί εσωτερική ειρήνη.
Τα πρώτα τρία ελληνικά κόμματα ονομάστηκαν το καθένα (από τους αντιπάλους του) με το όνομα μίας μεγάλης . Το όνομά τους υπονοούσε ότι επρόκειτο για κέντρα εξυπηρέτησης των των Δυνάμεων αυτών στον ελληνικό χώρο. Έχει υποστηριχθεί ότι τον αυτών των κομμάτων αποτελούσαν ευνοούμενοι των ξένων προξενείων στην Οθωμανική αυτοκρατορία, γύρω από τους οποίους και άλλοι, οι οποίοι προσδοκούσαν να εξασφαλίσουν μετεπαναστατικά εύκολη προσωπική και προστασία από τους αντιπάλους. Η άποψη όμως αυτή δεν επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα. Η στάση των κομμάτων δεν διαμορφωνόταν από τις επιλογές των Δυνάμεων αλλά από τις επιδιώξεις σχετικά με τα που αντιμετώπιζε το υπό δημιουργία κράτος, οι οποίες ήταν συχνά προς τις επιδιώξεις των Δυνάμεων.
