Να εντοπίσεις τις δευτερεύουσες προτάσεις του κειμένου. Στη συνέχεια να τις γράψεις και να βρεις τι είδος είναι η καθεμιά..
Μια βόλτα στην εξοχή
Όταν ο μπαμπάς κάνει έτσι, το καλύτερο είναι να μην του απαντάς! Το καλύτερο στις περιπτώσεις αυτές είναι να ανοίγεις την τηλεόραση. Και ήταν η κατάλληλη στιγμή, ήταν η ώρα των ειδήσεων. Με το που έφαγα το μήλο μου, πήγα να φουσκώσω τα λάστιχα του ποδηλάτου μου και μετά έφυγα για το σπίτι της Μαρίνας.
Το δρομάκι που βγάζει στο κοιμητήριο Σεν Ζαν κι ύστερα στο Μπουσκά καταλήγει στον εθνικό δρόμο, μόλις διακόσια μέτρα από το σπίτι μας. Είναι πολύ στενό και κακοτράχαλο και μπορείς να πας με το ποδήλατο μέχρι ένα σημείο, μέχρι το νεκροταφείο. Ξέροντας ότι θα έφτανα νωρίτερα, είχα μαζί μου ένα μπουκέτο με αγριολούλουδα. Τα είχα μαζέψει κοντά στο σπίτι μου για να τα πάω στον τάφο της γιαγιάς μου και να καθίσω για λίγο δίπλα της στη ζεστή πέτρα. Κι ύστερα συνέχισα να ανεβαίνω κρατώντας το ποδήλατο με το χέρι.
Ο μεγάλος μαύρος σκύλος των Αρνουτίνι άρχισε να γρυλίζει την ώρα που περνούσα μπροστά από το κτήμα, αλλά μια ξερή φωνή τον επανέφερε στην τάξη. Εδώ κι έξι μήνες είχα σταματήσει να περνάω από εκεί. Φοβόμουν μην τα δω όλα αλλαγμένα, όλα φτιαγμένα από την αρχή, πολύ καλοδιατηρημένα. Κι όμως τα αγριόχορτα φύτρωναν και πάλι στη μέση του δρόμου. Οι φόβοι μου εξανεμίστηκαν εντελώς όταν είδα τη σιδερένια πόρτα του Μπουσκά περικυκλωμένη όπως πάντα από βάτα. Είχαν καθαρίσει λίγο το δρόμο για να μπορεί να περνάει ένα αυτοκίνητο μέσα από αυτό το συνονθύλευμα βάτων κι αγριόχορτων.
Η καγκελόπορτα δεν ήταν κλειστή. Αφήνοντας το ποδήλατό μου, μπήκα σ’ αυτό το μυστηριώδες βασίλειο που έμοιαζε τόσο πολύ με το παλιό μου βασίλειο. Το χορτάρι ήταν ψηλό όπως πάντα, ποτισμένο με τη δροσιά. Η Μαρίνα με περίμενε με το αιώνιο μπλε πουλόβερ της παρά τον απριλιάτικο ήλιο.
Philippe Delerm, Μαρίνα, μτφρ. Αγγελική Πασιά, εκδ. Μεταίχμιο
