Σχολικό βιβλίο, σελ. 82-83

Kείμενο 1: [H παράσταση]σελ. 82-83

Μετά άρχισε η παράσταση. Τα παιδιά που ήταν ντυμένα φουστανελάδες, τα φώναξε η κυρία κι ανεβήκαμε στη σκηνή. Ο Ίων, ο Βαγγελάκης, ο Φιλιππάκης, ο Ρούλης έκαναν τον Κολοκοτρώνη, τον Μπότσαρη, τον Καραϊσκάκη, το Νικηταρά κι εγώ δεν ξέρω ποιον έκανα και βγάλαμε τα σπαθιά και φοβερίζαμε τους Τούρκους που δε φαινόντουσαν και οι κυρίες φοβήθηκαν κι έλεγαν θα κόψουμε το λαιμό μας, αλλά τα σπαθιά ήταν ψεύτικα και δεν τον κόψαμε, αλλά εκείνες δεν το ήξεραν και είχαν φοβηθεί κι ο Ρούλης, που έκανε το Νικηταρά, πήγε να τρέξει να κυνηγήσει έναν Τούρκο, αλλά σκόνταψε κι έπεσε και κοίταζε μία τους Τούρκους, που δεν τους έβλεπε ο κόσμος, μία τον κόσμο που έβλεπε αυτόν και ντράπηκε και κοκκίνισε κι ακούστηκε η φωνή ενός Τούρκου πίσω από το πανί, που του έλεγε:

— Ρούλη, Ρούλη! Με την μπιστόλα. Με την μπιστόλα. Μπιστόλα με.

 

Στο παραπάνω απόσπασμα το ύφος είναι πολύ απλό.  Προσπαθήστε αλλάξετε το ύφος,

  • χρησιμοποιώντας διαφορετική στίξη (τελείες, θαυμαστικά κ.λπ.),
  • αντικαθιστώντας όλα ή κάποια από τα «και», που είναι έντονα, με λέξεις ή φράσεις που θα αποδίδουν τις σχέσεις του κειμένου (χρόνο, αιτία, σκοπό κ.α., όπως π.χ. τότε, καθώς, επειδή, με το που ξεκίνησε, για να, προκειμένου να, ξαφνικά κ.α.)
  • ή κάνοντας οποιαδήποτε άλλη αλλαγή σας αρέσει.

Μπορείτε να δείτε ένα παράδειγμα αλλαγής ύφους στην επόμενη σελίδα