ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ
Εξεταζόμενη Ενότητα: Οικονομία και Κοινωνία στη Δυτική Ευρώπη - Το Σύστημα της Φεουδαρχίας
ΟΜΑΔΑ Α΄
ΘΕΜΑ Α1
Να δώσετε το περιεχόμενο των ακόλουθων ιστορικών όρων:
- Φέουδο
- Βασάλος (Υποτελής)
- Τελετή της περιβολής
ΘΕΜΑ Α2
Να χαρακτηρίσετε τις ακόλουθες προτάσεις ως Σωστές (Σ) ή Λανθασμένες (Λ):
- Η φεουδαρχική κοινωνία ήταν βαθύτατα ιεραρχημένη και είχε τη μορφή πυραμίδας.
- Οι δουλοπάροικοι αποτελούσαν την ανώτερη κοινωνική τάξη της φεουδαρχικής περιόδου και διέθεταν πλήρη προσωπική ελευθερία.
- Η φεουδαρχία αναπτύχθηκε κυρίως ως ανάγκη για προστασία των πληθυσμών από τις επιδρομές των Νορμανδών, των Μαγυάρων και των Σαρακηνών.
- Ο κορυφαίος της φεουδαρχικής πυραμίδας (ο βασιλιάς) δεν είχε καμία υποχρέωση απέναντι στους υποτελείς του.
ΟΜΑΔΑ Β΄
ΘΕΜΑ Β1 (Ανάλυση Ιστορικής Πηγής)
Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και τις πληροφορίες του παρακάτω κειμένου, να απαντήσετε στα εξής ερωτήματα:
α) Ποιες ήταν οι αμοιβαίες υποχρεώσεις που αναλάμβαναν ο φεουδάρχης (κύριος) και ο υποτελής (βασάλος) μέσω του φεουδαρχικού συμβολαίου;
β) Τι συνέβαινε σε περίπτωση που κάποια από τις δύο πλευρές παραβίαζε τους όρους αυτής της συμφωνίας;
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΗΓΗ: Η αμοιβαία πίστη μεταξύ κυρίου και υποτελούς
«Όποιος ορκίζεται πίστη στον κύριό του πρέπει να έχει πάντα στο μυαλό του τις εξής έξι λέξεις: σώο και αβλαβές, ασφαλές, έντιμο, χρήσιμο, εύκολο, δυνατό. [...] Ο κύριος πρέπει επίσης να ενεργεί με τον ίδιο τρόπο σε όλα αυτά τα πράγματα απέναντι στον υποτελή του. Αν δεν το πράξει, θα θεωρηθεί δίκαια ένοχος κακής πίστης, όπως ακριβώς ο υποτελής, αν συλληφθεί να παραβιάζει τις υποχρεώσεις του, είναι ένοχος απιστίας και προδοσίας.
Επιπλέον, δεν αρκεί να απέχει κανείς από το κακό, αλλά πρέπει να πράττει το καλό. Για τον λόγο αυτό, ο υποτελής οφείλει να παρέχει πιστά στον κύριό του συμβουλή (consilium) και βοήθεια (auxilium), αν θέλει να είναι άξιος του φέουδού του. Με τον ίδιο τρόπο, ο κύριος οφείλει να ανταποδίδει τη βοήθεια και τη συμβουλή στον υποτελή του σε όλες αυτές τις περιπτώσεις. Αν δεν το κάνει, θα κατακριθεί ως άπιστος και άδικος.»
— Επιστολή του Φουλβέρτου, Επισκόπου της Σαρτρ (1020 μ.Χ.), προς τον Γουλιέλμο Ε΄, Δούκα της Ακουιτανίας (Διασκευή).