«Επειδή στο κράτος των Ελλήνων δεν υπήρχε πλέον αυτοκράτορας και την εξουσία ασκούσε μια γυναίκα [ενν. την Ειρήνη την Αθηναία], φάνηκε στον ίδιο τον Πάπα Λέοντα και σε όλους τους αγίους πατέρες που ήταν συγκεντρωμένοι στη σύνοδο, καθώς και στο υπόλοιπο χριστιανικό πλήθος, ότι έπρεπε να ονομάσουν αυτοκράτορα τον βασιλιά των Φράκων, τον Κάρολο, ο οποίος κρατούσε στην εξουσία του τη Ρώμη, όπου οι Καίσαρες συνήθιζαν πάντα να κατοικούν, καθώς και τις άλλες έδρες της Ιταλίας, της Γαλατίας και της Γερμανίας. Επειδή ο παντοδύναμος Θεός είχε παραδώσει όλες αυτές τις χώρες στα χέρια του, φάνηκε δίκαιο σε αυτούς, με τη συγκατάθεση όλου του χριστιανικού λαού, να λάβει και αυτός τον αυτοκρατορικό τίτλο».
— Annales Laureshamenses, έτος 800 (Μεταφορά στο νεοελληνικό).

«Η στέψη του Καρλομάγνου από τον Πάπα τα Χριστούγεννα του 800 μ.Χ. προκάλεσε βαθύτατο σοκ στην Κωνσταντινούπολη. Για τους Βυζαντινούς, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν μία, οικουμενική και αδιαίρετη, και ο μοναδικός νόμιμος κληρονόμος της βρισκόταν στον Βόσπορο. Η πράξη του Πάπα θεωρήθηκε ως "σφετερισμός" (αρπαγή) του νόμιμου τίτλου και προκάλεσε το λεγόμενο "πρόβλημα των δύο αυτοκρατοριών". Οι Βυζαντινοί αρνήθηκαν πεισματικά να αναγνωρίσουν τον Κάρολο ως "Αυτοκράτορα των Ρωμαίων", τίτλο που κράτησαν αυστηρά για τον εαυτό τους, αποκαλώντας τον Φράγκο ηγεμόνα απλώς "Βασιλέα των Φράγκων"».
— Αποσπάσματα από πανεπιστημιακές σημειώσεις Μεσαιωνικής Ιστορίας της Δύσης.

1. [Μονάδες 12] Να εξηγήσετε ποια προσχήματα και ποια πραγματικά πολιτικά/γεωγραφικά δεδομένα επικαλέστηκε η δυτική Εκκλησία (σύμφωνα με το Κείμενο Α) για να δικαιολογήσει τη στέψη του Καρλομάγνου ως αυτοκράτορα το 800 μ.Χ.
2. [Μονάδες 13] Να αναλύσετε την αντίδραση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας απέναντι σε αυτό το γεγονός και να εξηγήσετε τι ήταν το «πρόβλημα των δύο αυτοκρατοριών» (αξιοποιώντας το Κείμενο Β και τις γνώσεις του σχολικού βιβλίου).