Παρουσίαση/Προβολή

(G1434130) -  ΒΑΙΑ ΜΠΟΝΤΗ

Περιγραφή Μαθήματος

Λίγα λόγια για το θέατρο....

• Το θέατρο, ακόμη κι αν θεωρείται το δημιούργημα μιας μακρόχρονης εξέλιξης που χάνεται στο βάθος του χρόνου, στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού η αρχή του θεάτρου εντοπίζεται με ακρίβεια τόσο στο χώρο όσο και στον χρόνο: Αθήνα, 6ος αι. π.Χ. Στην πόλη αυτή γεννήθηκε η δραματική ποίηση με τη μορφή τραγωδίας. Ήταν ένα πρωτότυπο δημιούργημα με δικούς του κανόνες και γνωρίσματα αλλά και μια ιδιαίτερη μορφή έκφρασης. Με το συνδυασμό λόγου, μουσικής και μύθου εκφράστηκαν ιδέες, αξίες ακόμη και πολιτικοί στοχασμοί.
• Μπορεί ο Πεισίστρατος τον 6ο αιώνα πΧ να προώθησε την τέχνη της τραγωδίας και να καθιέρωσε τις παραστάσεις της, ωστόσο η δραματική ποίηση αναπτύχθηκε και έγινε θεσμός στην Αθήνα μέσα στον 5ο αι. π.Χ. Ήταν η ίδια ακριβώς χρονική στιγμή που θεμελιώθηκε η δημοκρατία και η Αθήνα έγινε η πλουσιότερη και ισχυρότερη πόλη του ελληνικού κόσμου. Το δράμα επηρεάστηκε από τις εξελίξεις στην αθηναϊκή κοινωνία κι έγινε φορέας του δημοκρατικού λόγου. Μέσα σε αυτό το ιστορικό περιβάλλον, λοιπόν, οι δραματικοί ποιητές βρήκαν τις κατάλληλες συνθήκες για να εκφράσουν τις ιδέες τους και να αναδείξουν το δράμα σε κορυφαίο λογοτεχνικό είδος.
• Την ίδια περίοδο που θεμελιώνεται η δημοκρατία οι τραγωδίες απελευθερώθηκαν από τον αρχικό θρησκευτικό
  τους χαρακτήρα που συνδεόταν με τη λατρεία του θεού Διονύσου. Οι ποιητές ένιωθαν πλέον την ανάγκη, ως ενεργοί πολίτες και αυτοί, να ασχοληθούν με τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα και η δημοκρατία τούς άφηνε όλα τα περιθώρια για να ρίξουν μια κριτική ματιά στη σύγχρονη πραγματικότητα. Μπορούσαν με τον ποιητικό τους λόγο να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους, ακόμα και να αμφισβητούν θεσμούς και καθιερωμένες αξίες ή να χλευάζουν δημόσια πρόσωπα και καταστάσεις.
• Μέσα από τις ιδεολογικές συγκρούσεις των ηρώων οι ποιητές πρόβαλλαν στους θεατές προβληματισμούς και ηθικά διλήμματα γύρω από ζητήματα γνώριμα σε όλους, αφού τους απασχολούσαν στις εκκλησίες του δήμου, στις συνεδριάσεις των δικαστηρίων, στις συζητήσεις τους στην αγορά. Το θέατρο, λοιπόν, έγινε ένας ακόμη χώρος διαλόγου και επικοινωνίας, προβληματισμού και αντιπαραθέσεων, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση πολιτών με καλύτερη ενημέρωση, βαθύτερη σκέψη και πολιτική συνείδηση. Κι αυτό είχε μια ιδιαίτερη παιδαγωγική αξία για τους πολίτες της Αθήνας. Ακαλλιέργητοι στην πλειονότητά τους, καθώς δεν υπήρχε δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης, έπρεπε να συμμετέχουν ουσιαστικά στην αυτοδιοίκηση, αντιμετωπίζοντας κάθε πρόβλημα που εμφανιζόταν στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική, ασκώντας κριτική στους λόγους και τις πράξεις των πολιτικών και εκφράζοντας τις απόψεις τους. Για το λόγο αυτό η πολιτεία ανέλαβε την ευθύνη της διοργάνωσης των θεατρικών παραστάσεων [...] Πηγή : Από τη διονυσιακή λατρεία στη θεατρική πράξη, Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και ΘρησκευμάτωνΠηγή φωτογραφία ς: https://bookpress.gr/politismos/teleutaia-nea/14065-diethnes-synedrio-arxaiou-dramatos-i-ennoia-tou-ithikoy-xreous-sto-arxaio-elliniko-theatro

Δείτε : 

• Το ψηφιακό κόμικ του Γυμνασίου Αγιάσου!
• Αρχαίο θέατρο στον κύκλο του χρόνου (Διεύθυνση Μουσείων )
• 24 γράμματα για μια θεατρική παράσταση της αρχαιότητας
• Από τη διονυσιακή λατρεία στη θεατρική πράξη

Ημερομηνία δημιουργίας

Τρίτη 7 Απριλίου 2020