Μάθημα : ΑΛΓΕΒΡΑ Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ (Α2)

Η ανάγκη μας να εκφράσουμε ποσότητες μικρότερες του μηδενός οδήγησε στην εισαγωγή των αρνητικών αριθμών.

Η χρήση των θετικών και αρνητικών αριθμών επεκτάθηκε για να δηλώσει αντίθετες έννοιες, όπως πάνω - κάτω, κέρδος - ζημιά, αύξηση - μείωση, κατεύθυνση πάνω σε μια ευθεία (δεξιά - αριστερά), καταθέσεις - αναλήψεις κλπ.

Τα δεκαδικά κλάσματα, οι δεκαδικοί αριθμοί και τα ποσοστά είναι τρεις διαφορετικές όψεις του ίδιου αριθμού.

Η συνειδητοποίηση του γεγονότος αυτού και η ευχέρεια στη μετάβαση από τη μια μορφή του αριθμού στην άλλη είναι πολύ σημαντική, αφού μας επιτρέπει να δίνουμε σε έναν αριθμό τη μορφή που μας εξυπηρετεί περισσότερο μια δεδομένη στιγμή.

Από τους πιο παρεξηγημένους αριθμούς,

προκαλούν δέος και πανικό!

Όχι σε εμάς!

Γιατί έχουμε μελετήσει με προσοχή τη θεωρία

και στη συνέχεια κάναμε και την απαιτούμενη εξάσκηση!

Ή μήπως όχι;

Κριτήρια διαιρετότητας λέγονται οι κανόνες με τους οποίους μπορούμε να συμπεράνουμε, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΑΙΡΕΣΗ, αν ένας φυσικός αριθμός διαιρείται με κάποιον συγκεκριμένο αριθμό (χωρίς δηλαδή η ευκλείδεια διαίρεση να αφήνει υπόλοιπο).

Απλά στην εφαρμογή κριτήρια διαιρετότητας έχουμε για τους αριθμούς 2, 3, 4, 5, 9, 10, 25, 100, 1000 κλπ.

Η αυστηρή τήρηση της προτεραιότητας πράξεων είναι στις αριθμητικές παραστάσεις το ίδιο σημαντική με την τήρηση της προτεραιότητας σύμφωνα με τον  κώδικα οδικής κυκλοφορίας στους δρόμους. Μας γλυτώνει από ατυχήματα!