Μάθημα : ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ Αρχαίοι Πολιτισμοί ('Β γυμνασίου)
Κωδικός : 3301050534
EL1029247 - ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΤΣΑΜΑΤΣΑ
Περιγραφή Μαθήματος
- Το μάθημα δεν διαθέτει περιγραφή -
Οι μουσικές των αρχαίων πολιτισμών.
Το μακρινό παρελθόν.
Η μουσική μπήκε στη ζωή του ανθρώπου από τα πρώτα χρόνια της ύπαρξης του. Η φύση χάρισε στον άνθρωπο το θαυμαστό όργανο παραγωγής της φωνής το οποίο και άρχισε από πολύ νωρίς να χρησιμοποιεί για να εκφραστεί. Σύντομα ανακάλυψε ότι μπορεί να παράγει ήχους που δημιουργούσαν απόλαυση σε αυτsόν και τους γύρω του και είχαν στόχο όχι μόνο την επικοινωνία αλλά και την έκφραση. Μέσα από τον αγώνα για επιβίωση ο άνθρωπος εξερεύνησε τους ήχους από το περιβάλλον του ,τους ήχους των ζώων, τις μελωδίες των πουλιών αλλα και τους ήχους της φύσης και των καιρικών συνθηκών. Σαν περίεργο όν άρχισε να πειραματίζεται με τα αντικείμενα γύρω του και να δημιουργεί ακολουθίες ρυθμικών και μουσικών φράσεων χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη τα αντικείμενα γύρω του όπως ξύλα ,πέτρες κτλ. αλλά και το σώμα του (σωματικά κρουστά) με τη φωνή του. Σύντομα ανακάλυψε ότι ο ρυθμός και η μελωδία ήταν κάτι που του προκαλούσε ευχαρίστηση. Δημιούργησε χαρούμενες μουσικές για στιγμές χαράς και λυπητερές μουσικές για στιγμές λύπης. Έπλασε τραγούδια για να συνοδεύσει τις καθημερινές δουλειές στους αγρούς αλλά τα πρόσθεσε και στις ιεροτελεστίες και τις τελετές για την καλή σοδειά. Έτσι κάπως δημιουργήθηκε το τραγούδι της δουλειάς και η εκκλησιαστική μουσική.
H μουσική στις προτόγωνες κοινωνίες
Ιστορία της μουσικής in a nutshell!!!
Πολύ αργότερα συναντάμε τον ελληνικό πολιτισμό γύρω στο 3000πχ ξεκινώντας από την Κρήτη.Οι κρητικοί επηρεάστηκαν από τον αιγυπτιακό πολιτισμό κάτι που φαίνεται και στη μουσική της εποχής. Η μουσική της αρχαίας κρήτης μεταδόθηκε σε όλη την ελληνική επικράτεια της εποχής.Για να καταλάβουμε το πόσο πολύ διαδόθηκε ,ο Ορφέας ,ο μεγαλύτερος μουσικός της ελληνικής μυθολογίας , κατάγονταν από τη Θράκη.
Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τη μουσική στην καθημερινότητα τους αλλά και στις λατρευτικές τελετές τους. Ανάλογα με τη φύση της εκάστοτε δραστηριότητας η τελετής, διάλεγαν μουσικά όργανα που η χροιά τους και οι μελωδίες που παίζονταν να ήταν αντιπροσωπευτικές.
Για παράδειγμα ο αυλός ήταν πολύ διαδεδομένο όργανο της εποχής το οποίο οι αρχαίοι έλληνες θεωρούσαν ότι ήταν θεόσταλτο. Στην πραγματικότητα διαδόθηκε από τους Σουμέριους και τους Αιγύπτιους . Το συγκεκριμένο όργανο είχε δύο γλωττίδες και δύο ξύλινα σώματα ενωμένα στο στόμιο. Πιστεύεται ότι από το ένα σώμα ο μουσικός έπαιζε τη μελωδία και απο το άλλο ένα ίσο για να τη συνοδεύει ταυτόχρονα. Είχε πολύ διαπεραστικό ήχο και συχνά χρησιμοποιούνταν στους γάμους σε θεατρικές παραστάσεις και συμπόσια. Ο ήχος του αυλού ήταν συνδεδεμένος με την λατρεία του θεού Διονύσου.
Ένα άλλο πολύ αγαπητό όργανο της εποχής ήταν η αρχαία λύρα , η οποία σχετίζονταν με τη λατρεία του απόλλωνα. Είχε από τρεις έως δώδεκα χορδές και είχε ευαίσθητο και γλυκό ήχο. Η λύρα και ο αυλός σπάνια συνδυάζονται μαζί λόγω του διαφορετικού ηχοχρώματος τους. Άλλωστε ο Απόλλωνας εκπροσωπούσε την υψηλή διανόηση ενώ ο Διόνυσος ήταν ο θεός των υλικών απολαύσεων.
Τα αρχαία ελληνικά μουσικά όργανα
Οι μουσικές των αρχαίων πολιτισμών.
Ελληνικός πολιτισμός (‘β μερος).
Η μουσική κατέχει σημαντική θέση στην καθημερινή ζωή των αρχαίων ελλήνων τόσο για τη διασκέδαση τους αλλα και την πνευματική τους καλλιέργεια. Γι αυτό το λόγο οι αρχαίοι Έλληνες συνέδεσαν τη μουσική με τα μαθηματικά αλλα και την αρχιτεκτονική. Ένας μελετητής μάλιστα επεσήμανε ότι οι κίονες στους ναούς τοποθετούνταν με βάση την θεωρία των μουσικών κλιμάκων ,που είχε αναπτυχθεί από τον Πυθαγόρα ,ο οποίος θεωρούσε πως η μουσική εκφράζει την αρμονία του κόσμου.
Με τη σημασία της μουσικής ασχολήθηκαν και οι μεγάλοι Έλληνες φιλόσοφοι ,Πλάτωνας και Αριστοτέλης ,όταν αναρωτήθηκαν για το ποιά είναι η ιδανική παιδεία που μπορεί να λάβει ένας άνθρωπος. Συγκεκριμένα πίστευαν πως ενώ ο αθλητισμός δημιουργεί και διατηρεί τη φυσική υγεία, η μουσική προσφέρει την καλύτερη αγωγή για το πνεύμα.
Πέρα από τους φιλοσόφους και τους επιστήμονες της εποχής ,και οι απλοί πολίτες είχαν την αντίληψη του οτι η μουσική παίζει σημαντικό ρόλο για τον άνθρωπο. Στην Αθήνα την εποχή του Πλάτωνα η εκμάθηση ενός οργάνου η το μάθημα φωνητικής σε χορωδιακές ομάδες ,ήταν μια συνηθισμένη ασχολία της εποχής. Στη Σπάρτη πίστευαν ότι η μουσική εκπαίδευση μπορούσε να βοηθήσει τους πολίτες στο να κατανοούν και να υπακούουν καλύτερα στους νόμους.
Η μουσική δε θα μπορούσε να λείψει και από το θέατρο μιας και αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι στις αρχαίες τραγωδίες ( Σοφοκλής, Ευριπίδης κτλ), όπου υπήρχε μια ομάδα ηθοποιών που κατα τη διάρκεια του έργου τραγουδούσε και χόρευε ,γνωστή ώς “χορός”. Πολλές φορές και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές πέρναγαν από την ξερή ομιλία στο τραγούδι, ενώ συχνά αυλιστές έπαιζαν μελωδίες για να δώσουν έμφαση σε μια κατάσταση στο έργο. Πάνω σε αυτήν την ιδέα ,του συνδυασμού της μουσικής του τραγουδιού και του θεάτρου βασίστηκαν και οι Ιταλοί του 16ού αιώνα. Εξερευνώντας τα αρχαία ελληνικά ιδανικά στις τέχνες και τα γράμματα ,πέρασαν στην εποχή της Αναγέννησης, μέσα από την οποία γεννήθηκε και η όπερα που θα μελετήσουμε αργότερα.
Καθώς ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός παρήκμαζε ,η μουσική και τα μέχρι τότε ιδεώδη που είχαν υιοθετηθεί από τις πόλεις κράτη άρχισαν να εγκαταλείπονται για πιό απλά και εύπεπτα ακούσματα, μονο για τη διασκέδαση του όχλου κάτι που συνεχίστηκε μέχρι η Ελλάδα να είναι απλά μια ρωμαϊκή επαρχία.
Η λαμπρότητα και τα επιτεύγματα του Ελληνικού πολιτισμού πέρασαν στην ιστορία σαν παράδειγμα προς μίμηση της πνευματικής καλλιέργειας του ανθρώπου. Ενέπνευσαν καλλιτέχνες όλων των ειδών που με τα έργα τους εκφράζουν το θαυμασμό για την ομορφιά και την πνευματική εξύψωση, που τόσο σημαντική θεωρούνταν από τους Έλληνες του παρελθόντος.
Ημερολόγιο
Ανακοινώσεις
Όλες...- - Δεν υπάρχουν ανακοινώσεις -