Μάθημα : Έλεγχος κινήσεως ανθρώπων και ζώων με την αξιοποίηση της λειτουργικής και αισθητικής αξίας των φυτών

Όπως ήδη γνωρίζουμε, τα φυτά με τα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά, άνθη, φύλλα, βλαστούς, καρπούς προσδίδουν αισθητική στο τοπίο κατά τη διάρκεια των εποχών του χρόνου. Αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά προβλήματα όχι μόνο οπτικής όχλησης αλλά και ανεπιθύμητης κίνησης ανθρώπων και ζώων στους χώρους πρασίνου που εγκαθίστανται, προσφέροντας λειτουργικότητα σ’ αυτούς.

Έτσι, στα έργα Αρχιτεκτονικής Τοπίου, επιδιώκεται συχνά η περιφερειακή περίφραξη των διαμορφούμενων χώρων πρασίνου για την παρεμπόδιση της διέλευσης και κίνησης ανθρώπων και ζώων.

Τι όμως ισχύει ακριβώς, ποια είναι η αλήθεια και ποιος ο μύθος, σχετικά με αυτόν τον έλεγχο;

Ας ακολουθήσουμε το σύνδεσμο για να το διαπιστώσουμε:

Αλήθεια ή μύθος;

Για τον έλεγχο κινήσεως ανθρώπων και ζώων, σε ποιο ιδιαίτερες περιπτώσεις, όπως φράκτες διαφορετικού ύψους και μπορντούρες χαμηλού ύψους, προχάραμε σε ποιο εξειδικευμένες εφαρμογές, όπως στις παρακάτω:

Εφαρμογή Α

Εφαρμογή Β

Εφαρμογή Γ

Τέλος, σε μερικές περιπτώσεις επιδιώκεται η κατευθυνόμενη κίνηση των ανθρώπων σε κάποιο σημείο ενδιαφέροντος ή πόλο έλξης. Πόλους έλξης συχνά αποτελούν αγάλματα, μνημεία, υδάτινοι σχηματισμοί, βραχόκηποι, σημεία με πανοραμική θέα και άλλα εντυπωσιακά στοιχεία που “τραβούν” την προσοχή και ελκύουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών.

Για να οδηγηθούν οι επισκέπτες στα σημεία ενδιαφέροντος χωρίς ειδική σήμανση, δημιουργείται ένας διάδρομος που φτάνει στο συγκεκριμένο σημείο. Ο διάδρομος αυτός σχηματίζεται με ομοειδή, κυρίως, φυτά σε πυκνή διάταξη μεταξύ τους, ώστε να μην αποσπάται η προσοχή των διερχομένων και να μην είναι εύκολη η διαφυγή τους. Αυτός ο διάδρομος που στοχεύει να οδηγήσει τον επισκέπτη στο σημείο έκπληξης ή ενδιαφέροντος λέγεται οπτικός διάδρομος.

Ας παρακολουθήσουμε τώρα ένα σχετικό με τον οπτικό διάδρομο βίντεο:

Εθνικός κήπος

Που οδηγουν, αραγέ, αυτοί οι οπτικοί διάδρομοι, τι στοχεύεται να ανακαλύψουν οι επισκέπτες στον εθνικό μας κήπο;